مقالات مرتبط: ستاره شناسان (قسمت اول) - ستاره شناسان (قسمت دوم) - ستاره شناسان (قسمت سوم) - ستاره شناسان (قسمت چهارم) - ستاره شناسان (قسمت پنجم)
DRAKE, FRANK
فرانك درك (-1930) ستاره شناس راديويي آمريكايي كه در 1961 تخمين هاي خيلي ابتدايي در مورد شمار ممكني از شهروندان باهوش كهكشان ما را فرموله كرد.
DRAPER, HENRY
هنري دراپر (1882-1837) ستاره شناسی آمريكايي بود. او يكي از اولين عكاس هاي ستاره شناسي بود. در 1880 دراپر اولين عكس از يك شيء فضايي دور (نبولاي اوريون) را برداشت. او همچنين طيف ستاره ساني را مطالعه كرد و اولين كسي بود كه از خطوط طيفي ستاره ساني عكس برداشت. سيستم هنري دراپر به نام سيستم طبقه بندي ستاره ساني دراپر نامگذاري شده. پدر او جان ويليام دراپر (1882-1811) شيميداني بود كه اولين عكس هاي ماه را در 1840-1839 برداشت (با استفاده از تلسكوپ انعكاسي پنج اينچي).
EDDINGTON, ARTHUR
آرتور ادينگتون (1945-1882) ستاره شناس انگليسي بود كه براي اولين بار ساختمان داخلي يك ستاره را توصيف كرد.
EINSTEIN, ALBERT
آلبرت اينشتين (1955-1879) فيزيكدان آلماني - آمريكايي، نظريه هاي نسبيت عام و نسبیت خاص را همراه با مكانيك كوانتیک در پايه هاي فيزيك جديد توسعه داد. او با تئوري هاي نسبيت عام و نسبیت خاص در فهم ما از جهان انقلابي ايجاد كرد. نسبيت خاص كه جايگزين مكانيك نيوتني شد، نتايج متفاوتي براي اشياء درحال حركت خيلي سريع به وجود آورد. تئوري نسبيت خاص براساس اين ايده كه سرعت مرز وحدود بالاتري دارد استوار شده. هيچ چيزي نمي تواند از سرعت نور فراتر رود. اين تئوري همچنين بيان مي كند كه اندازه هاي زمان و فاصله مطلق نيستند بلکه به وضعیت مشاهده كننده وابسته هستند. فضا و زمان به صورت يك پديده واحد مشاهده مي شوند كه فضا-زمان ناميده مي شود. انرژي و اندازه حركت به طور مشابه با فضا و زمان به هم متصل شده اند. در نتيجه جرم ممكن است به مقادير بسيار عظيم انرژي تبديل شود و برعكس. مطابق با فرمول:
E=mc2
نسبيت عام، تئوري اي را كه شتاب و جاذبه را دربرمي گيرد توضیح مي دهد. در این تئوری شتاب و جاذبه از راه انحناي فضا-زمان توضيح داده مي شوند.
اينشتين در سال 1921 براي توضيح تأثير فوتوالكتريك جايزه نوبل را دريافت كرد. تئوري هاي او آشفتگي هاي مدارهاي عطارد را توضيح دادند.
ENCKE, JOHANN
يوهان انكه تقسيم بندي موسوم به انكه را در مورد حلقه هاي زحل (خارجي ترين حلقه زحل يعني حلقه A درسال 1837 ارايه كرد ).
ERATOSTHENES
ارسطو (194-276 پيش از ميلاد) استادي يوناني بود كه براي اولين بار محيط زمين را تعيين كرد. او سايه ماه نيمه تابستان در عمق چاه هاي سين Seyne (حالا اسوان روي نيل در مصر) و اسكندريه را با هم مقايسه كرد. او به درستي فرض كرد كه اشعه خورشيد نسبتاً مساوي هستند (با اين كه خورشيد اين قدر دور است). با دانستن فاصله بين اين دو محل او محيط زمين را 250000 استاديا محاسبه كرد. اين كه دقيقاً استاديا چقدر طول دارد مشخص نيست. بنابراين درستي محاسبه او نامشخص است. او همچنين به درستي كجي محور زمين و فاصله زمين تا خورشيد و ماه را اندازه گيري كرد. ارسطو خدمات بي شماري به علم و هنر در بسياري از حوزه ها شامل جغرافي، رياضيات، ستاره شناسي، تقويم ها، موزيك و ادبيات انجام داد. ارسطو يك استاد همه فن حريف بود. اگرچه كارشناس اول همه موضوعات نبود اما در همه موضوعات خبره بود و بنابراين به اسم خودماني بتا مشهور شده (كه دومين حرف الفباي يوناني است).
EUDOXUS OF CNIDUS
ادوكسوز كنيدوس (355-408 پيش از ميلاد) استادي يوناني (شايد يكي از شاگردان افلاطون بوده است) كه براي اولين بار اين تئوري را مطرح كرد كه زمين در مركز جهان است و اشياء ديگر (ستارگان و سيارات) در فضاهاي هندسي دور زمين مي گردند. خدمت اصلي او ابداع تصور مدرن شماره هاي واقعي بود.
FIZEAU, HIPPOLYTE
آرماند هيپوليت لوييس فيزيو (1896-1819) فيزيكدان فرانسوي كه اولين كسي بود كه سرعت نور بر روي سطح زمين را اندازه گيري كرد. او سرعت نور را در سال 1849 با استفاده از دستگاهي كه شامل نور، چرخ دندانه دار و آينه دور بود، اندازه گيري كرد. او سرعت نور را به وسيله تطبيق سرعت چرخ (فاصله بين چرخ و آينه پنج مايل يا هشت كيلومتر بود) اندازه گيري كرد. بنابراين محاسبه زماني كه نياز بود تا چرخ پهناي يك دندانه را طي كند، مساوي بود با زماني كه صرف می شد تا نور از چرخ به آينه برسد و دوباره برگردد. او همچنين سرعت نور را در محيط هاي ديگر اندازه گيري كرد وفهميد كه نور در هوا سريع تر از آب حركت مي كند. فيزيو همچنين پي برد كه حركت يك ستاره طيفش را تحت تأثير قرار مي دهد. او همچنين اولين بار در زمينه عكاسي daguerreotype كاري انجام داد.
FOUCAULT, JEAN
جين برنارد لئون فوكالت (1868-1819) فيزيكداني فرانسوي بود كه اولين بار و در سال 1851 استدلال كرد كه چگونه يك آونگ مي تواند مسير چرخش زمين را طي كند (آونگ فوكالت). او همچنين چرخشي را ابداع كرد (1852) كه نشان داد كه نور در آب آهسته تر از هوا سفر مي كند (1850) و آينه هاي تلسكوپ هاي انعكاسي را بهبود بخشيد (1858).
FRAUNHOFER, JOSEPH
جوزف فرانهوفر (1826-1787) فيزيكدان آلماني كه اولين بار طيف خورشيد را مطالعه كرد (اين خطوط تاريك حالا خطوط فرانهوفر ناميده مي شوند.) كار او با طيف و همچنين به كارگيري انكسار بنياني در علم طيف نمايي بود.
GALILEI, GALILEO
گاليلئو گاليله (1642-1564) رياضي دان و ستاره شناس و فيزيك دان ايتاليايي، گاليله به خاطر خدمتي كه به فيزيك، ستاره شناسي و فلسفه علمي زمانش انجام داد مشهور شده. او پايه گذار علم جديد دانسته مي شود. گاليله پي برد كه سرعت در اجسامي كه سقوط مي كنند به وزنشان بستگي ندارد و آزمايش هاي گسترده اي را با پاندول انجام داد. در سال 1593 دماسنج را ابداع كرد. در 1609 گاليله اولين كسي بود كه تلسكوپ را مورد استفاده قرار داد تا با آن آسمان ها را مشاهده كند (بعد از شنيدن درباره تلسكوپ جديداً اختراع شده توسط هانس ليپرشي). اوبا تلسكوپ چاله هايي را روي ماه پيدا كرد، حلقه هاي زحل را كشف كرد (1610) و اولين كسي بود كه چهار تا از بزرگ ترين ماه هاي مشتري را كشف كرد (1610) و گام هاي ناهيد را مشاهده كرد، در مورد لكه هاي خورشيدي مطالعه كرد و بسياري از پديده هاي مهم ديگر را كشف كرد. گاليلئو به خاطر ديدگاهش در مورد كيهان (كه براساس تئوري كپرنيك مبني بر اين كه خورشيد در مركز است و بقيه سيارات از جمله زمين دور آن مي گردند)، به وسيله كليساي كاتوليك محكوم شد.
GALLE, GOTTFRIED
يوهان گاتفريد گاله (1910-1812) ستاره شناس آلماني كه حلقه نازك زحل را كشف كرد (در 1838) و در زمينه كشف نپتون (1846) با "دي ارست" همكاري داشت.
GAMOW, GEORGE
جرج گامو (1968-1904) فيزيكدان هسته اي، كيهان شناس و نويسنده اي بود كه تئوري انفجار بزرگ را به صورت فرمول بيان كرد (همراه با رالف آلفر در 1948). روي تئوري كوانتوم و تكامل ستاره ساني كار كرد و روي تئوري ژنتيك (پيشنهاد وجود DNA- دي اكسيريبونكليك اسيد در 1954) كار كرد. كتاب هاي مردم پسند او عبارتند از: آقاي تامكينز در سرزمين عجايب، سري داستان هاي آقاي تامكسينز (67-1939)، يك دو سه ... ابدي (1947)، آفرينش جهان (1952)، سياره اي به نام زمين (1963)، ستاره اي به نام خورشيد (1964).
GODDARD, ROBERT
رابرت هاچينگز گدارد (1945-1882) فيزيكدان و كاشف آمريكايي كه به عنوان پدر موشك شناسي مدرن شناخته مي شود. در 1907، گدارد ثابت كرد كه راندن يك موشك در خلأ امكان پذير است. در سال 1914 گدارد حق امتياز دو اختراع را دريافت كرد. يكي براي موشك هاي با سوخت مايع و ديگري براي موشك با دو تا سه پايه كه سوخت جامد می سوزاند. در 1919 گدارد يك مقاله علمي به نام روشي براي رسيدن به ارتفاع بسيار زياد نوشت كه موشكي در ارتفاع بسيار بالا را توصيف مي كرد. بسياري از از اكتشافات گدارد پايه موشك شناسي جديد شده است.
بعد از سال هاي زياد كه كوشش هاي گدارد با شكست مواجه شد و مورد تمسخر عموم قرار گرفت، اولين موشك موفقش را در 1926 از مزرعه اي در آبرن ماساچوست آمريكا راه اندازي كرد. اين يك موشك ده پايي با سوخت مايع بود. موشكي كه نل ناميده شد. اين موشك دو و نيم ثانيه پرواز كرد وفاصله 184 پايي را پيمود و به ارتفاع 41 پايي رسيد.
گدارد فوراً به راسول نيومكزيكو حركت كرد، جايي كه موشك هاي با پايه چندگانه را به شكل پخته تري توسعه داد. موشك هايي با باله كه آنها را هدايت كند (1932)، يك دستگاه كنترل چرخشي تا موشك را كنترل كند (1932) و موشك هاي مافوق صوت (1935). در 1937 گدارد اولين موشك را با موتور قابل چرخش روي محور يا پاشنه روي پايه هاي معلق با استفاده از دستگاه كنترل چرخش راه اندازي كرد. جمعاً رابرت گدارد 214 اختراع را ثبت كرد.
GREGORY, JAMES
جيمز گريگوري (1675-1638) رياضيدان اسكاتلندي كه اولين تلسكوپ انعكاسي را در 1663 ابداع كرد. او توصيفي از تلسكوپ انعكاسي در 1663 منتشر كرد. وي هرگز واقعاً چنين تلسكوپي كه بايد آينه بيضي و هندسي در آن مورد استفاده قرار بگيرد را نساخت.
GUTENBERG, BENO
بنو گوتنبرگ (1960-1889) فيزيك شناس زمين (ژئوفيزيك) آلماني. در 1913 او به درستي اندازه هسته زمين را تعيين كرد. گوتنبرگ كشف كرد كه در زمين منطقه اي در منتل بالاتر دارد كه حالا منطقه ناپيوستگي يا گسستگي گوتنبرگ ناميده مي شود. اويك سري يادداشت را به همراه چارلز ريشتر با عنوان امواج زلزله اي منتشر كرد كه بين سال هاي 1931 تا 1939 منتشر شد و در مورد زلزله زمين هم مطالبي را منتشر كرد (1941).
| < قبلی | بعدی > |
|---|
