حمیده احمدیان راد
از نظر بسياري گابريل گارسيا ماركز يكي از بزرگ ترين نويسندگان در حال حيات جهان است. او روزنامه نگار و نويسنده رمان و داستان هاي كوتاه است كه در كشور كلمبيا متولد شده. مارکز برنده جايزه نوبل ادبيات در سال 1982 است. ماركز براي بسياري از خوانندگانش به نام "گابو" شناخته مي شود. او با رمان صد سال تنهايي به اوج شهرت رسيد.
گابريل گارسيا ماركز در سال 1928 در آراكاتاي مگدلناي كلمبيا متولد شد. ليسانسش را در سال 1946 گرفت. و به عنوان سردبير يك روزنامه شروع به كار كرد. پس از آن هم سردبير دو روزنامه ديگر شد كه يكي از آنها روزنامه «ليبرال ال اسپكتادور» در بوگوتا بود كه در طول ديكتاتوري لورانو گومز و جانشينش گوستاوو روجاس پينيلا منتشر مي شد.
ماركز بين سال هاي 1955 و 1960 چند داستان كوتاه و رمان را به زبان اسپانيايي منتشر كرد. اولين رمان كوتاه او مثل برخی از كارهاي بعديش در شهر افسانه اي ماكوندو در منطقه ساحلي باتلاقي اي در شمال شرق كلمبيا به وقوع مي پيوندد.
تركيب افسانه اي كارهاي ماركز با تاريخ، سياست، واقعيات اجتماعي و قوه تخيل، اصطلاح رئاليسم جادويي را بيش از گذشته مطرح كرد. رئاليسم جادويي به وسيله بقيه نويسندگان آمريكاي لاتين هم دنبال شد كه مشهورترين اين نويسندگان ايزابل آلنده است.
نوشته هاي ماركز با قدرت تصويرسازي و نيز توجه به اسرار قلب انسان مشخص مي شود. در جهان گابو، گل ها از آسمان مي بارند و ديكتاتورها اقيانوس ها را مي فروشند. جهان او جهان زيبايي هاي عظيم و ظلم هاي بزرگ است. او هم رمان و هم مجموعه داستان هاي كوتاه و هم كتاب هاي غير تخيلي زيبايي دارد.
زندگي ماركز تأثير زيادي بر كارهايش گذاشت
گابريل جوز گارسيا ماركز در شش مارس 1928 در آراكاتاكا، شهري در شمال كلمبيا متولد شد. جايي كه به وسيله پدربزرگ ومادربزرگش در خانه اي پر از شايعه وجود اشباح و ارواح بزرگ شد.
پدربزرگ او كه يك كلنل بود هرگز نتوانسته بود در برابر وقايع كشورش ساكت بماند. او مردي بسيار جالب و پيچيده و همچنين داستان گويي عالي بود. پدربزرگ گابريل موقعي كه جوان تر بود مردي را در يك دوئل كشته بود. او از زمان جنگ و ماجراهايش با تفنگ صحبت مي كرد. كلنل پير به گابريل جوان از روي لغت نامه درس مي داد و هر سال او را به سيرك مي برد. كلنل به نوه اش مي گفت كه هيچ باري بر دوشش سنگين تر از اين نبوده كه انساني را كشته است. درسي كه گارسيا ماركز بعداً در دهان شخصيت هايش مي گذاشت.
مادربزرگ گابريل تأثير كمتري نسبت به شوهرش بر گابريل داشت. ذهن او پر از خرافات و باورهاي عاميانه بود. وقتي با خواهران بي شمارش جمع مي شدند، خانه را از داستان هاي جن و اشباح و فال ها و خوش يمني و بد يمني پر مي كردند. همه اينها از سوي كلنل به شدت رد مي شد. كسي كه به گابريل جوان مي گفت "به اينها گوش نده. اينها باورهاي زنان است!". اما گابريل به آنها گوش مي داد چون كه مادربزرگش راه بي همتايي براي گفتن داستان هايش داشت. مهم نبود كه حرف هاي او خيالي بودند يا غير محتمل، او هميشه طوري آنها را بيان مي كرد كه انگار حقيقت انكار ناپذير هستند. شكل بيان او سبكي خشك و بيروح بود كه سي سال بعد گابريل در بزرگ ترين رمانش «صد سال تنهايي» آن را به كار گرفت.
گابريل در چند سال اوليه زندگيش با والدينش بيگانه تر بود و دليلش هم خيلي جالب است. دليل آن به ازدواج عاشقانه مادرش با پدرش برمي گردد كه پدر بزرگ و مادربزرگش آن را قبول نمي كردند. مادر گابريل يك زن رؤيايي بود و پدر ماركز نيز براي او شعرهاي عاشقانه مي گفت و ويولن مي زد و نامه هاي بي شمار مي نوشت و حتي تلگراف مي زد. پدر گابريل پيش از ازدواج با مادرش شهرت خوبي نداشت و گفته مي شد كه زن باز است و پدر چهار بچه غيرقانوني است. اين مردي نبود كه كلنل براي دخترش ميخواست. اما پدربزرگ و مادربزرگ سرانجام تسليم سرسختي پدر و مادر گابريل شدند و ازدواج آنها را پذيرفتند. ولي از بدشانسي گابريل پدربزرگ ومادربزرگش آنها را طرد كردند. هر چند كه پدر و مادر گابريل پس از ازدواج اجازه پيدا كردند كه در خانه قديمي كنل ساكن شوند.
به اين ترتيب زندگي ماركز بر داستان هايي كه بعدها نوشت تأثير زيادي گذاشت.
آثار تخیلی ماركز
توفان برگ
هيچ كس براي ژنرال نامه نمي نويسد
پاييز پدرسالار
ارنديراي بي گناه
مجموعه داستان ها
عشق سال هاي وبا
داستان يك مرگ از پيش تعيين شده
ژنرال در هزارتويش
زايران غريب
از عشق و شياطين ديگر
رمان هاي كوتاه گردآوري شده
برخی از آثار غيرتخيلي مارکز
داستان يك ملوان (در ایران ملوان رسته از امواج ترجمه شده)
گزارش يك آدم ربايي
منبع: http://www.themodernword.com/
| < قبلی | بعدی > |
|---|
