طیبه احمدیان راد
دکتر داروساز
مقالات مرتبط: چاقی، دلایل به وجود آمدن و میزان شیوع آن - چگونه بفهمیم که چاقیم یا نه؟ - روش های کنترل وزن - دارودرمانی و جراحی چاقی
نمايه توده بدني كماكان آسان ترين وسيله اندازه گيري باليني چاقي به حساب مي آيد ولي محدوديت كاربرد آن در كودكان، سالمندان و افراد بسيار عضلاني وجود دارد (نمايه توده بدني BMI= وزن (به كيلوگرم) تقسيم بر مجذور قد (به متر)). همچنين بحث زيادي در مورد تناسب محدوده هاي اين نمايه كه براي اضافه وزن و چاقي سفيدپوستان وضع شده، در ساير نژادها از قبيل آسيايي ها وجود دارد. آن چه در موردش شك و ترديدي وجود ندارد ضرورت اندازه گيري بافت چربي مركزي (شكمي يا احشايي) در ارزيابي باليني است. چاقي شكمي مخاطرات بيشتري در ابتلا به بيماري هايي مثل نوع دوم مرض قند، اختلال چربي خون، پرفشاري خون و بيماري هاي قلبي و عروقي ايجاد مي كند و سنجش دور كمر ساده ترين راه اندازه گيري آن است. مرداني كه در معرض خطر بيشتري قرار دارند، دور كمري بالاي 102 سانتي متر داشته و زنان با دور كمر بيش از 88 سانتي متر در معرض خطر بيشتر هستند. افزايش خطر در مردان از دور كمر 94 سانتي متر و در زنان از دور كمر 80 سانتي متر شروع مي شود.
شواهدي مبني بر زياد بودن اين اندازه ها در آسيايي تبارها وجود دارد. به طوري كه دور كمر 90 سانتي متري در مردان و 80 سانتي متري در زنان آسيايي به عنوان شروع محدوده پرخطر پيشنهاد شده است. روش ديگر سنجش بافت چربي مركزي، نسبت دور كمر به دور باسن است كه در مورد ارزشمند بودن آن در مطالعات اپيدمولوژيكي، بحث و ترديد وجود دارد.
| < قبلی | بعدی > |
|---|
