دكتر طيبه احمديان راد
بخشي از مخاط دهان كه قسمتي از تاج و ريشه هاي دندان ها و استخوان پشتيبان دندان ها را مي پوشاند لثه است. چيزي كه باعث نگهداري دندان ها در محل خود مي شود لثه نيست. بلكه قسمتي از استخوان فك است
جمع شدن باكتري ها در سطح دندان به صورت رسوب، يك لايه نازك از مخلوط باكتري ها و مواد پروتئيني بزاق، "پلاك ميكروبي" ناميده مي شود.
مسواك زدن صحيح و روزانه موجب پاك شدن باكتري ها از سطح دندان مي شود. در صورتي كه دندان ها درست مسواك نشوند، اين باكتري ها درون شيار لثه مستقر شده و تكثير پيدا مي كنند و با توليد مواد مختلف به تدريج موجب تحليل بافت لثه شده و استخوان را سست مي كنند. بعد از مدتي اين اتصال به طور كامل از بين مي رود و بافت لثه از سطح ريشه دندان و استخوان به طور كامل جدا مي شود. براي همين بين آنها يك فضاي جديد به وجود مي آيد كه اصطلاحاً به آن "پاكت" مي گويند كه خود محيط مناسبي براي تجمع و تكثير باكتري هاي بيشتر است.
اگر پلاك ميكروبي براي مدتي دست نخورده بماند، مواد معدني موجود در بزاق به تدريج درون آن رسوب كرده و پلاك سخت و آهكي مي شود و به جرم تبديل مي گردد. بهترين وسايل براي برداشتن پلاك ميكروبي، مسواك، نخ دندان و ساير وسايل كمك بهداشتي است. وقتي انتشار عفونت ميكروبي فقط به نسج نرم لثه محدود باشد به آن "ژنژويت" مي گويند و زماني كه آلودگي به استخوان زيرين گسترش پيدا كند به آن "پيوره" مي گويند.
نشانه هاي بيماري لثه
از مهم ترين و ابتدايي ترين علايم بيماري لثه مي توان به خونروي هنگام مسواك زدن اشاره كرد. گاهي خونروي هنگام جويدن غذاهاي سفت و يا مشاهده خون هنگام بيدار شدن از خواب نيز اتفاق مي افتد. علايم ديگر بيماري لثه شامل موارد زير است:
-احساس بوي نامطبوع يا بوي عفونت از دهان
-مشاهده تغيير رنگ لثه از صورتي به رنگ قرمز يا كبود
-ترشح چرك از لثه هنگام فشار دادن انگشت روي آن
-ايجاد آبسه در لثه بخصوص بعد از غذا خوردن
-جابجا شدن دندان ها از محل اصلي خود و حركت به اطراف
-لق شدگي دندان ها
-فاصله افتادن لابه لاي دندان ها
-كاهش حجم لثه
سرانجام بيماري
تحليل استخوان با روندي كند باعث لقي دندان ها مي شود و نهايتاً بيمار مجبور به كشيدن آنها خواهد شد. چنين دندان هايي ممكن است از نظر ظاهري كاملاً سالم بوده و حتي يك لكه پوسيدگي نيز نداشته باشند. براي همين اغلب بيماران كه از سير پنهاني بيماري لثه اطلاع ندارند مي پرسند كه «چرا دندان هاي من كه كاملاً سالم هستند بايد كشيده شوند؟»
چند ويژگي بيماري لثه
الف-اين بيماري معمولاً بدون علامت بوده و آزاردهنده نيست. براي همين اغلب بيماران به آن توجه چنداني نشان نمي دهند.
ب-بيماري لثه قابل برگشت است. بنابراين پس از درمان بايد مراقب عود مجدد آن بود.
ج-درمان بيماري هاي لثه يك درمان مداوم است. براي همين مراجعات منظم سه تا شش ماهه ضروري است.
د-بيماري هاي لثه ممكن است خود زمينه ساز بيماري هاي ديگري مثل سكته قلبي و مغزي، بيماري هاي رماتيسمي و يا حتي تولد نوزاد نارس شوند.
درمان بيماري هاي لثه
اولين گام در جهت درمان بيماري هاي لثه برداشتن عوامل بيماري زا و تمام رسوباتي است كه روي سطح دندان ها تجمع پيدا كرده اند. در صورتي كه باكتري هاي بيماري زا در مجاورت لثه وجود داشته باشند، التهاب لثه هرگز درمان نخواهد شد. بنابراين نخستين مرحله از درمان بيماران جرم گيري است.
جرم گيري يك درمان مقدماتي است و بايد از طريق درمان هاي كامل تر به معالجه اساسي پرداخت. در جراحي لثه كليه بافت هاي ملتهب و عفوني خارج شده جرم هاي عميق از سطح ريشه ها برداشته شده و فرم استخوان كه به دليل تحليل از حالت طبيعي خارج شده است تصحيح و تغييراتي در شكل ريشه دندان ها و در شكل حجم لثه داده مي شود تا يك ساختار لثه اي سالم براي بيمار فراهم گردد. پس از انجام جراحي، لثه بخيه زده مي شود و در محل آن، پانسمان مخصوصي قرار داده مي شود. بيمار پس از يك هفته براي معاينه مجدد و برداشتن بخيه بايد مراجعه كند. معمولاً بيماران در سال اول بعد از جراحي هر سه ماه يك بار و پس از آن هر شش ماه يك بار بايد ويزيت شوند.
| < قبلی | بعدی > |
|---|
