حميده احمديان راد
محققان به تازگي متوجه شده اند كه بعضي از بنيادي ترين فرضيه ها درباره چگونگي حركت آب در ميان خاك، در آب و هواي خشك فصلي درست نبوده و بايد در تحقيقاتي كه در مدت يك قرن بر اساس اين فرضيات انجام شده تجديد نظر كرد.
مطالعه جديدي كه به وسيله دانشمندان دانشگاه ايالتي ارگان Oregan آمريكا و آژانس حفاظت از محيط زيست اين كشور انجام شده –در كمال تعجب محققان- نشان داد كه در اولين بارشي كه پس از تابستان خشك انجام مي شود، خاك به قدري محكم به اين بارش مي چسبد و چنان محكم آن را نگه مي دارد كه اين آب تقريباً با آب ديگري مخلوط نمي شود.
اين يافته به قدري مهم است كه حتي محققان مي گويند هنوز مطمئن نيستند كه ممكن است چه ابعاد و معاني اي در پي داشته باشد. ولي مي دانند كه بر فهم ما از اين كه مواد آلاينده چگونه ميان خاك حركت مي كنند، مواد مغذي چگونه از خاك به نهرها منتقل مي شوند، نهرها چگونه و حتي گياهان چگونه به تغييرات آب و هوايي پاسخ مي دهند اثر بگذارد.
نشريه تخصصي نيچر ساينس كه نتايج اين تحقيق را چاپ كرده به نقل از يكي از محققان نوشته:«ما هميشه فكر مي كرديم كه موقعي كه بارش جديد وارد خاك مي شود، به خوبي با آب هاي ديگر مخلوط مي شود و در نهايت هم به سوي نهرها حركت مي كند. اما حالا فهميده ايم كه اين باور درست نبوده است.»
درواقع نكته شگفت انگيز اين مطالعه از نظر محققان اين است كه نشان داد منافذ كوچك اطراف ريشه هاي گياهان با آب پر مي شوند و اين آب همان جا باقي مي ماند تا در نهايت براي تعريق گياه مورد استفاده قرار مي گيرد و به اين ترتيب به جو برمي گردد.
پس از آن دوباره آب جديد با بارش باران در دسترس گياهان قرار مي گيرد و مجدداً مخزن هاي كوچك نزديك گياهان را پر مي كند و اين فرايند تكرار مي شود. اين در حالي است كه همه آب هاي ديگري كه ميان سوراخ هاي بزرگ تر خاك حركت مي كنند جدا از اين آب ها هستند و تقريباً هرگز با آبي كه در طول تابستان خشك به وسيله گياهان مورد استفاده قرار مي گيرد مخلوط نمي شوند.
به عنوان مثال در اولين آزمايشي كه در اين مطالعه انجام شد مشخص شد كه بعد از اولين باد و باراني ماه اكتبر سال گذشته ميلادي، تنها چهار درصد از اين بارش كه وارد خاك شد به نهر رسيد. در حالي كه 96 درصد اين بارش به وسيله خاك اطراف گياهان محكم گرفته و نگه داشته شد تا براي مرطوب كردن خاك هزينه شود.
يك ماه بعد، پس از آن كه رطوبت خاك به طور كامل تجديد شد، 55 درصد بارش به طور مستقيم وارد نهر شد. هنگام بارش هاي زمستاني جريان ريزش رطوبت به داخل زمين ادامه مي يابد و تقريباً همه آبي كه به صورت منبعي، رطوبت خاك اطراف گياهان را تجديد مي كرد محكم در خاك نگه داشته مي شود و هرگز حركت نمي كند يا با آب هاي ديگر مخلوط نمي شود.
رني بروكس عضو تيم تحقيق مي گويد:«تمام اين يافته ها به اين معني است كه ما فهم كاملي درباره چگونگي حركت آب در ميان خاك و اثري كه به جا مي گذارد نداريم.»
وي مي افزايد:«مدل هاي رياضي ما از كاركرد اكوسيستم، بر مفاهيم مشخصي حول فرايندهاي بيولوژيكي استوار است. اين تغييرات برخي از اين مفاهيم را تغيير مي دهد. با اين مفاهيم جديد ممكن است مجبور شويم در فهم خود از اين كه چگونه چيزهاي ديگري مانند مواد مغذي و آلاينده ها در خاك حركت مي كنند تجديد نظر كنيم.»
اين مطالعه همچنين به توانايي باورنكردني گياهان در بالا كشيدن آبي كه اين قدر محكم در كنار خاك قرار گرفته اشاره مي كند. نيرويي كه با هيچ چيز ديگري در طبيعت قابل مقايسه نيست.
منبع: http://www.sciencedaily.com/releases/2010/01/100121173452.htm
| < قبلی | بعدی > |
|---|
