سياهچاله يك منطقه غير قابل مشاهده در فضا است. سياهچاله ها به اين خاطر غير قابل مشاهده هستند كه هيچ نوري نمي تواند از آنها خارج شود.
دانشمندان فكر مي كنند كه سياهچاله ها زماني ستاره هاي بزرگي بوده اند و اين كه سياهچاله موقعي تشكيل مي شود كه يك ستاره بزرگ سوختش تمام می شود. موقعي كه سوختن سوخت ستاره متوقف مي شود، جمع و کوچک مي شود. بعداً منفجر مي شود و لايه هاي خارجي ترش را از دست مي دهد. سپس باز هم جمع تر و کوچک تر مي شود.
ماده اي كه ستاره را تشكيل مي شود آن قدر جمع مي شود تا به اندازه يك نقطه ريز در می آید. اين نقطه سياهچاله است.
سخت است كه تصور كنيم چگونه اين قدر ماده مي تواند در داخل يك نقطه ريز جا شود. همین مقدار عظيم ماده است كه نيروي جاذبه سياهچاله را موجب می شود. نيروي جاذبه اي كه هيچ چيز نمي تواند از آن فرار كند.
ستاره شناسان نمي توانند مستقيماً سياهچاله ها را ببينند. اما مي توانند ببينند كه چگونه سياهچاله ها بر روي ستاره ها و اشيای ديگر موجود در فضا اثر می گذارند. براي مثال يك سياهچاله ممكن است از يك ستاره دیگر گاز جذب كند و آن را داغ كند. گاز گرم شده اشعه ای به نام اشعه ايكس ساطع مي كند. دانشمندان مي توانند تلسكوپ هاي مخصوصي را مورد استفاده قرار دهند تا اشعه ايكس را ببينند. اگر دانشمندان بفهمند كه اشعه ايكس كجا است، مي توانند محل سياهچاله را تعيين كنند.
| < قبلی | بعدی > |
|---|
