ماه هاي سیاره زحل

مقالات مرتبط:

علاوه بر حلقه ها، زحل 25 ماه دارد كه حداقل ده كيلومتر قطر دارند و چندين ماه كوچك تر هم دارد. بزرگ ترين ماه زحل تيتان است كه قطر آن حدود 5150 كيلومتر است و بزرگ تر از سيارات عطارد و پلوتون است. تيتان جزو چند ماه منظومه شمسی ست كه مي دانيم جو دارد. جو آن مقدار زيادي نيتروژن دارد.

بسياري از ماه هاي زحل چاله هاي بزرگي دارند. براي مثال ميماس يك چاله دارد كه حدود يك سوم قطر ماه را مي پوشاند. ماه ديگر يعني لپتوس يك طرف درخشان و يك طرف تاريك دارد. طرف روشن اين ماه حدود ده برابر مقدار نور خورشيدي كه به طرف تاريك مي تابد را باز مي تاباند.

18 ماه نامگذاري شده زحل عبارتند از:

ماه	فاصله از مركز زحل	دوره مداري (روزهاي زميني)	شعاع	توضيح
پان	133583	5750/0	10	در داخل شكاف انكه در داخل حلقه ها قرار دارد
اتلس	137670	6019/0	18/5x2/17x5/13	يك ماه هدايت كننده براي حلقه A
پرومتئوس	139353	613/0	74x50x34	يك ماه هدايت كننده براي گوشه داخلي حلقه F
پاندورا	141700	6285/0	55x44x31	يك ماه هدايت كننده براي گوشه خارجي حلقه F
اپيمتئوس	151422	694/0	55x55x69	با دره ها و چاله هايی با بيش از 30 كيلومتر قطر پوشيده شده. مدارش با ماه جانوس تقسيم شده. آنها فقط 50 كيلومتر از هم فاصله دارند. هرچهار سال به هم نزديك مي شوند.
جانوس	151472	694/0	77x 95 x97	چاله هايي دارد كه پس از برخورد سختي تشكيل شده اند و قطر بيش از 30 كيلومتر دارند. مدارش را با اپيمتئوس شريك است. فقط 50 كيلومتر با هم فاصله دارند.
ميماس	185520	942/0	4/191 196x x 209	سطح يخي كه چاله هاي ناشي از برخورد سخت در آن است. چاله بزرگ هرشل 130 كيلومتر عرض دارد. كوه هاي مركزي آن شش كيلومتر بلندي دارند. دماهايش خيلي پايين است و به 200- درجه مي رسد.
انسلادوس	238020	37/1	6/244x 247 x 256	سطح روشن صاف دارد. تقريباً همه نوري را كه از خورشيد به آن مي رسد بازمي تاباند و خيلي سرد است. (201- درجه سانتي گراد) شکل های مختلفي روی سطحش دارد. بنا به حدس داخل آن مايع است. چاله هاي كوچك، دشت ها، شكاف ها، چين ها و زميني كه دوباره مسطح شده دارد.
تتيس	294660	89/1	526 528 x 6/x535	سطح يخي با چاله ها، تعداد زیادی دشت و شكاف دارد. در آن يك گودي دراز به نام ايتاكا كازما كه 65 كيلومتر عرض دارد وجود دارد و در بيش از سه چهارم ماه گسترش پيدا كرده. يك تركيب يخ آب در داخل دارد.
تلستو	294660	89/1	5/7 x 5/12 x 15	مدارش را با كاليپسو شريك است. اين دو ماه همچنين تتيس تروجانس ناميده مي شوند چون آنها در مدار تتيس دور زحل مي گردند. تلستو 60 درجه جلوي تتيس و كاليپسو 60 درجه پشت تتيس است.
كاليپسو	294660	89/1	0/8 x 0/8 x 0/15	مدارش را با كاليپسو شريك است. اين دو ماه همچنين ماه هاي تتيس تروجانس ناميده مي شود چون آنها در مدار تتيس دور زحل مي گردند. تلستو 60 درجه جلوست و كاليپسو 60 درجه پشت آن است.
ديون	377400	74/2	560	سطح يخي با چاله ها، دشت ها و زنجيره ها و نوارهايي از مواد درخشان دارد. بعضي از چاله ها بيش از 100 كيلومتر عرض دارند. تراكم آن 43/1 گرم بر سانتي متر مكعب است. اين ماه متراكم ترين ماه زحل است كه در دلالت بر وجود هسته سنگي در مركز آن دارد.
هلن	377400	74/2	16x18x15	مدارش را با ديون شريك است.
رآ	527040	52/4	764	سطح يخي با چاله ها، دشت ها و نوارهاي روشن دارد. هيچ جوي ندارد. تراكم آن 33/1 گرم بر سانتي متر مكعب است. كه دلالت بر وجود يك هسته سنگي كوچك پوشيده شده با يخ آب دارد.
تيتان	1221830	9/15	2575	بزرگ ترين ماه زحل و دومين ماه بزرگ منظومه شمسي ست (بعد از گانيمد مشتري). تيتان جو ضخيمي كه بيشتر از نيتروژن تشكيل شده دارد (با كمي متان). فشار جوي آن 6/1 بار، 60 درصد بيشتر از فشار زمين است. جوي كه ابرهاي تاريك و تيره سنگيني دارد سطح ماه را فراگرفته. ممكن است باران متان مايع داشته باشد. دماي سطحش حدود 178- درجه است.
هيپريون	1481100	27/21	140x112/5x180	بزرگ ترين جسم شناخته شده با شكل بي قاعده. رنگ مايل به قرمز دارد. سطحش با چاله ها صدمه ديده. دوره هاي گردشش به دور زحل متفاوت است.
یپتوس	3561300	33/79	718	يك ماه سنگي كه بخشي از آن روشن و بخشي رنگ مايل به قرمز دارد. چاله هايي روي سطحش دارد.
فوب	12952000	48/550 (مدارش تنزل دارد)	110	تقريباً شكل گرد، رنگ مايل به قرمز دارد. در يك مسير مخالف با مسير مدار ماه هاي ديگر می گردد. هر نه ساعت روي محورش مي چرخد( اين برخلاف ماه هاي ديگر زحل به جز هيپريون است كه هميشه همان رويش به سمت زحل است). فوب ممكن است يك سيارك باشد كه توسط جاذبه زحل به دام افتاده است.