|
مقالات مرتبط: |
حلقه هاي مشتري باريك، تيره و ضعيفند. آنها از گرد و غبار ريز تشكيل شده اند. اين حلقه ها مثل حلقه هاي زحل يخ ندارند. حلقه هاي مشتري دايماً موادي از دست مي دهند و مجدداً با گرد وغبار ريز جديدي تغذيه مي شوند. اين گرد و غبار از چهار ماه داخلي مشتري (متيس، آدراسته آ، آمالته آ و تب) به حلقه ها اصابت مي كند. حلقه هاي مشتري فقط زماني قابل رؤيت هستند كه نوري را كه از خورشید به آنها مي رسد بازتاب دهند.
حلقه هاي مشتري به وسيله وويجريك در سال 1980 كشف شدند. حلقه ها به وسيله وويجردو بيشتر مورد بررسي قرار گرفتند.
حلقه ها 05/0 درجه كج هستند. آنها ميزان زيادي از نوري كه از خورشيد به آنها مي رسد را بازتاب نمي دهند.
حلقه هاي مشتري عبارتند از: حلقه اصلي، يك حلقه ابرمانند داخلي به نام هالو كه نزديك تر به مشتري مي گردد. اين دو حلقه از ذرات كوچك و تاريك تشكيل شده اند و يك حلقه سوم و خيلي عريض به نام گاسومر نيز وجود دارد كه دور از مشتری گسترش پيدا كرده.
حلقه هالو: يك حلقه عريض و ضعيف است كه شكل يك شيريني حلقوي تو خالي را دارد. اين حلقه حدود 22800 كيلومتر عرض و حدود 20000 كيلومتر ضخامت دارد. اين حلقه در فاصله 100000 كيلومتري از مركز مشتري شروع مي شود. لبه خارجي هالو با حلقه اصلي يكي مي شود.
حلقه اصلي: حدود 6400 كيلومتر عرض و كمتر از 30 كيلومتر ضخامت دارد. اين حلقه خيلي باريك, جرمي حدود 10 به توان 13 كيلوگرم دارد. اين حلقه از 122800 كيلومتري از مركز مشتري شروع مي شود و لبه خارجي اش به 129130 كيلومتري از مركز مشتري مي رسد. دو ماه كوچك آدراسته آ و متيس كه در داخل حلقه اصلي مي گردند ممكن است منبع گرد و غبار اين حلقه باشند.
حلقه گوسامر: يك حلقه خيلي عريض و ضعيف است. شامل دو حلقه است كه يكي داخل ديگري قرار دارد. اين حلقه از ذرات خيلي ريزي تشكيل شده. دور ريزهاي ميكروسكوپي كه ازماه هاي تب و آمالته آ خارج شده اند منشأ اين حلقه هستند. حلقه گوسامر از 129000 كيلومتري از مركز مشتري شروع مي شود و فراتر از مدار ماه آمالته آ گسترش مي يابد.
| مقالات مرتبط: |
| < قبلی | بعدی > |
|---|
