020.ir

صفر بیست - علم را با لذت بیاموزید

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
صفحه اصلی > ستاره شناسی > مشتری > حلقه هاي دور سیاره زحل

حلقه هاي دور سیاره زحل

مقالات مرتبط:

زحل

داخل, سطح و جو زحل

حلقه های زحل

ماه های زحل

 

حلقه های زحل

زحل با هفت حلقه اصلی احاطه شده. در این عکس بخشی از حلقه ها به خاطر سایه زحل پنهان شده. فضاپیمای کاسینی در 1997 برای مطالعه زحل و حلقه ها و ماه هایش به فضا فرستاده شد. این عکس با رنگ طبیعی هنگامی که سیاره در سال 2004 به زمین نزدیک شد, گرفته شده است

 

حلقه های زحلحلقه هاي زيباي زحل از زمين فقط با تلسكوپ قابل رؤيت هستند. آنها براي اولين بار توسط گاليله در سال 1610 مشاهده شدند. حلقه هاي زحل دور استواي زحل را احاطه كرده اند. آنها با زحل تماسي ندارند. هنگامي كه زحل دور خورشید مي گردد، حلقه ها هميشه در همان زاويه استواي زحل كج مي شوند.

 

هفت حلقه زحل شامل هزاران فر يا جعد باريك است. اين جعدها از ميلياردها قطعه يخ درست شده اند. اندازه اين قطعات از اندازه ذرات يخ در حد اندازه  گرد و غبار تا قطعات يخ كه بيش از سه متر قطر دارند متغيرند.

 

حلقه های زحلحلقه هاي اصلي بسيار عريضند. براي مثال خارجي ترين حلقه 300000 كيلومتر عرض دارد. اما به قدري اين حلقه ها باريكند كه نمي توان از زمين آنها را بدون تلسكوپ ديد. ضخامت اين حلقه ها متفاوت است و از حدود 200 تا 3000 متر است. فضايي حلقه ها را از همديگر جدا مي كند. هر يك از فاصله ها يا شكاف ها حدود 3200 كيلومتر يا بيشتر از آن پهنا دارد. بعضي از شكاف هاي بين حلقه هاي اصلي هم فرها يا جعد هايي مثل موی مجعد انسان دارند.

 

حلقه های زحلدو حلقه اصلي زحل, A و B ناميده مي شوند. حلقه كوچك تر حلقه C يا كرپ است. بعد حلقه هاي D و F هستند. فضا یا شكاف بزرگ تر میان حلقه ها شكاف كاسيني ناميده مي شود. شكاف كوچك تر شكاف انكه است. به ترتيب نزديكي به زحل، حلقه ها و شكاف ها عبارتند از: D ،C ، B ، شكاف كاسيني، A ، شكاف انكه، و F كه زير مجموعه آن G و E است و آخري يك حلقه با انبوه ماده قابل مشاهده به نام نوتس است.

 

حلقه ها ساختمان پيچيده و تو در تويي دارند. بعضي از ساختارها از جاذبه ماه هايي كه آنها را هدايت مي كنند تحت تأثير قرار مي گيرند. اما بيشترشان ناشناخته هستند.

 

وقتي در دهه 1610 گاليله اين حلقه ها را مشاهده كرد نتوانست آنها را با تلسكوپ كوچكش به طور شفاف ببيند و فكر كرد كه آنها ماه هاي خيلي بزرگي هستند. در سال 1656 كريستين هويگنس ستاره شناس هلندي بعد از به كار بردن يك تلسكوپ قوي تر آنها را حلقه هاي باريك و صاف اطراف زحل توصيف كرد. هويگنس فكر كرد كه حلقه, يك لايه يا صفحه خاكي تشكيل شده از مقداري ماده است. در سال 1675 جيوواني دمنيو كاسيني ستاره شناس فرانسوي متولد ايتاليا كشف دو حلقه جدا كه در نتيجه ازدحام ماه ها تشكيل شده بودند را اعلام كرد.  

 

مشاهدات بعدي به كشف حلقه هاي بيشتري از زحل منتهي شد. فرها و جعدهاي تشكيل دهنده حلقه ها در سال 1980 كشف شدند.


حلقه/شكاف

شروع شعاع از مركز زحل به كيلومتر

پايان شعاع به كيلومتر

عرض به كيلومتر

D

67000


74500


7500


C

74500


92000


17500


شكاف مكسول

87500


87770


270


B

92000


117500


25500


شكاف كاسيني

117500


122200


4700


A

122200


136800


14600


شكاف انكه

133570


133895


 

شكاف كيلر

136530


136565


35


F

140210


140240-140710


30-500


G

165800


173800


8000


E

180000


480000


300000

 

مقالات مرتبط:

زحل

داخل, سطح و جو زحل

حلقه های زحل

ماه های زحل

 

آگهی ها

بنر

آگهی کتاب

بنر

نظر سنجی