دان پترسون فضانورد ناسا و خلبان نيروي هوايي آمريكا با تأييد اين كه هزينه ها مانع فرستادن انسان ها به فضا است در مقابل ديدگاه فرستادن يك طرفه انسان به مريخ ديدي انتقادي دارد. (یکی از دانشمندان پیشنهاد کرده سفر یکطرفه ای از سوی انسان ها به مریخ انجام شود. وي مي نويسد فوايد پرواز انسان ها به فضا با هزينه ها متناسب نيست. بخصوص وقتي هزينه سفر انسان به فضا را با هزينه سيستم هاي پيشرفته روباتي و خودكار مقايسه مي كنيم. حمیده احمدیان راد
دان پترسون فضانورد ناسا و خلبان نيروي هوايي آمريكا با تأييد اين كه هزينه ها مانع فرستادن انسان ها به فضا است در مقابل ديدگاه فرستادن يك طرفه انسان به مريخ ديدي انتقادي دارد. (یکی از دانشمندان پیشنهاد کرده سفر یکطرفه ای از سوی انسان ها به مریخ انجام شود. برای کسب اطلاع از این پیشنهاد روی مطلب راه خروج از بن بست سفر انسان با فضا را کلیک کنید.) وي مي نويسد فوايد پرواز انسان ها به فضا با هزينه ها متناسب نيست. بخصوص وقتي هزينه سفر انسان به فضا را با هزينه سيستم هاي پيشرفته روباتي و خودكار مقايسه مي كنيم. براساس اين مقايسه مشخص مي شود كه بسياري از وظايفي كه انسان ها مي توانند انجام دهند را سيستم هاي خودكار و روباتي با يك دهم هزينه و با هيچ ريسكي براي انسان ها انجام مي دهند. من فكر مي كنم اين نتيجه تمركز ناسا روي كشف هاي هيجان انگيز نمايشي و شكست در ايجاد زيرساخت هاي با دوام و مقرون به صرفه براي فرستادن انسان ها به فضا است. من در زمينه به راه انداختن مأموريت هاي يك طرفه به مريخ موافق نيستم و عقيده دارم كه زنده نگه داشتن انسان ها بر روي سياره مريخ براي بيش از چند هفته بي نهايت هزينه بر است.
جو مريخ خيلي باريك است و اساساً هيچ اكسيژني ندارد. دماي متوسط سطح آن حدود 60 درجه سانتي گراد است. انسان ها لازم است اوقات خود را هميشه در يك محفظه تحت فشار، با يك جو مناسب و دماي كافي و رطوبت تحت كنترل سپري كنند. برخلاف زمين، مريخ حوزه مغناطيسي محافظ ندارد و جو باريك آن حفاظت اندكي دربرابر اشعه هاي كيهاني ايجاد مي كند. من فكر مي كنم برخي حفاظت هاي نسبتاً سنگين شامل استفاده از مسكن طبيعي، مريخ نورد و نظاير آن را مي توان در نظرگرفت. همچنين شرايط زندگي در خارج از زمين، كاملاً بر مريخ حكمفرما است. چراكه در آن آب به صورت آزاد وجود ندارد و به نظر مي رسد آن چه از يخ آب در اين سياره وجود دارد زير سطحش قرار گرفته باشد. در نتيجه براي استفاده از اين آب لازم است آب ها جمع آوري ذوب و خالص شود.
ناسا مي گويد يك انسان روزانه به حدود 5 كيلوگرم آب و اكسيژن نياز دارد و به همان مقدار هم مواد زايد توليد مي كند. البته آب را مي توان بازيافت كرد، اكسيژن را مي توان از دي اكسيدكربن استخراج كرد و بيرون كشيد و با ضايعات جامد هم مي توان كاري كرد. اما همه اينها انرژي و تجهيزات، نياز دارد. آرايه هاي خورشيدي بر روي مريخ بايد دوبرابر اندازه آرايه هاي خورشيدي بر روي زمين باشد چراكه اشعه خورشيدي ضعيف تر است (به اين دليل كه مريخ از خورشيد دورتر است).
آرايه هاي خورشيدي گروهي از سلول هاي سيليكوني هستند كه براي تبديل نور خورشيد به انرژي الكتريكي در ماهواره ها مورد استفاده قرار مي گيرند. در آينده ايستگاه هاي فضايي الكتريسيته زيادي نياز خواهند داشت و براي همين آرايه هاي بزرگ تري مورد استفاده قرار خواهد گرفت. همچنين فناوري جديدي به كار مي رود كه شامل استفاده از مواد اوليه جديد مثل گاليوم آرسنيد به جاي سيليكون و استفاده از آينه هاي متمركز براي تمركز دادن نور است. آرايه ها احتمالاً مستلزم زدودن مريخ از گردوغبار است.
به دلايل ايمني، لازم است تجهيزات اضافي مورد استفاده قرار گيرد. به علاوه ابزار و نيز لوازم يدكي براي اصلاح و جبران غذاي جامدي كه نمي توان بازيافت كرد مورد نياز است. همچنين غذاها به يك گرمخانه بزرگ و كاملاً محصور نياز دارد.
محيط زندگي بايد قفلي براي هوا داشته باشد تا هنگامي كه انسان ها و مريخ نوردهايشان وارد و خارج مي شوند فشار بركل محيط زندگي كاهش يابد. سفرهايي كه روي سطح مريخ انجام مي شود هم نبايد به گونه اي باشد كه افراد از محل زندگي خيلي دور شوند چراكه ممكن است نتوانند برگردند يا مريخ نوردان صدمه ببينند. اگر بيرون رفتن چند ساعت به طول انجامد، مريخ نورد بايد امكانات غذا، آب و تسهيلات توالت را فراهم كند.
درنهايت، ملاحظاتي انساني وجود دارد كه مستقيماً به هزينه ها ربط ندارد. به عنوان مثال كساني كه به فضا مي روند لازم است پزشك هم در ميانشان باشد. همچنين محيط زندگي بايد از تسهيلات بيمارستاني و كلينيكي هم برخوردار باشد. تفريح و سرگرمي، زندگي عادي خانوادگي را هم بايد در نظر داشت. پرسش ديگر اين است كه اگر فردي پير شود و بميرد چه اتفاقي مي افتد.
منبع: http://www.scientificamerican.com/article.cfm?id=letters-aug-11
| < قبلی | بعدی > |
|---|
