| مقالات مرتبط: |
ماه مثل زمین سه بخش دارد: پوسته، پوشش يا منتل mantle و هسته. اما تركيبات، ساختمان و منشاً مناطق مختلف ماه خيلي با زمين متفاوت است. داخل ماه به صورت يك پوسته خارجي و سخت، منتل خارجي سخت و انعطاف ناپذير، منتل داخلي نيمه سخت و هسته لايه بندي شده. داخل ماه خنك تر از داخل زمين است.
مناطق سطحي ماه از نظر حجم و اندازه از زمين كوچك تر است. ماه به سرعت گرمايش را به سوي فضا مي فرستد و نمي تواند اين گرما را نگه دارد.
|
یک سنگ بازالت که فضانوردان از ماه به زمین آورده اند و از گدازه ای که از آتشفشان به بیرون پرتاب شده تشکیل شده. گازهای فرار قبل از این که گدازه جامد و به سنگ تبدیل شود سوراخ هایی را روی آن به وجود آورده اند | از زماني كه زمين و ماه تشكيل شده اند ماه خيلي بيشتر از زمين سرد شده.بيشتر آنچه كه دانشمندان درباره داخل زمين و ماه آموخته اند، با مطالعه حوادث لرزه اي، زمين لرزه ها، و ماه لرزه ها به دست آمده. اطلاعات درباره ماه لرزه ها از تجهيزاتي به دست آمده كه فضانوردان آپولو از سال 1969 تا 1972 در ماه كار گذاشته اند. |
پوسته
سطح ماه خشك، گرد وخاكي و سنگي ست. متوسط ضخامت پوسته ماه حدود 70 كيلومتر (43 مايل) است. در حالي كه ضخامت پوسته زمين 10 كيلومتر (شش مايل) است. بيروني ترين بخش ماه به خاطر اشيائي كه به آن برخورده اند، شكسته و ترك خورده و درهم و برهم است. اين منطقه پوسته عمقي در حدود شش مايل دارد. در زير اين منطقه پوسته جرم بخش سنگي افزايش مي يابد. اين بخش تا عمق 60 كيلومتري (37 مايلي) در طرفي از ماه كه رو به ماست ادامه دارد و در طرفي كه روبه ما نيست عمق اين بخش به 80 كيلومتر (50 مايل) مي رسد. بر اساس مطالعات ناسا روي سنگ هاي ماه مشخص شده كه جنس اين سنگ ها مشابه جنس سنگ هاي زمين است.
اما از لحاظ وجود آلومينيوم و تيتانيوم غني تر است. اما بعضي از مواد معدني هم در اين سنگ ها پيدا شده اند كه براي ما زميني ها ناآشنا هستند يا تا به حال بر روي زمين پيدا نشده اند. اين مواد عبارت اند از: ترنكوييليتيت (tranquillityite) و پيروكسفروييت (pyroxferroite).
منتل
منتل ماه از سنگ هاي متراكمي تشكيل شده كه از مواد معدني آهن و منيزيوم غني هستند. منتل در دوره اي تشكيل شد كه مواد مذاب همه جا را فرا گرفته بود. به اين ترتيب موادي كه جرم كمتري داشتند روي لايه هاي خارجي ماه شناور بودند. در حالي كه موادي كه جرم بيشتري داشتند در مناطق عميق تر ته نشين شدند.
منتل دو بخش دارد:
منتل ليتوسفر سخت بخشي ست كه به قدر كافي داغ نيست كه جريان پيدا كند.
منتل غير سخت در بخش هاي عميق تر منتل است. اين بخش انعطاف پذيرتر است و به قدر كافي هم داغ است كه جريان پيدا كند. البته به قدري هم سخت هست كه امواج زلزله را عبور دهد.
هسته
شعاع هسته ماه تنها حدود 250 مايل (400 كيلومتر) است. در حالي كه شعاع هسته زمين حدود 2200 مايل (3500 كيلومتر) است.
هسته كوچك وغير جاري ماه كمتر از يك درصد جرم ماه را در خود دارد. دانشمندان حدس مي زنند بيشتر هسته ماه از آهن تشكيل شده و ممكن است شامل مقادير زيادي سولفور وعناصر ديگرهم باشد.
هسته زمين بيشتراز آهن گداخته و نيكل ساخته شده. چرخش سريع هسته گداخته باعث ايجاد حوزه مغناطيسي در زمين است. حوزه مغناطيسي اثري ست كه شيء مغناطيسي بر محيط اطرافش مي گذارد. اگر هسته يك سياره يا ماه گداخته باشد وقتي ماه يا سياره مي چرخد مواد داخل هسته حركت مي كند و هسته را مغناطيسي مي كند.
اما هسته كوچك و قسمتي گداخته ماه نمي تواند حوزه مغناطيسي فراگيري ايجاد كند. بنابراين تنها مناطقي بر روي سطح ماه مغناطيسي هستند. دانشمندان هنوز نمي دانند چرا با وجود كوچك بودن هسته ماه اين مناطق مغناطيسي هستند. آنها حدس مي زنند كه شايد زماني هسته ماه بزرگ ترو مذاب تر بوده است. حوزه مغناطيسي ماه يك ده ميليونيوم حوزه مغناطيسي زمين است. به اين ترتيب در ماه قطب نما كار نمي كند.
| مقالات مرتبط: |
| < قبلی | بعدی > |
|---|
