فوتون يكي از ساختارهاي بينادي جهان است. در مقام يك ذره ابتدايي اصلي، فوتون به صورت يكي از نيروهاي اصلی در داخل ميدان مغناطيسي عمل مي كند و در فيزيك ذرات واحد بينادي نور در نظر گرفته مي شود.
فوتون ها اولين بار در قرن بيستم به وسيله ماكس پلانك عنوان بسته “packets” انرژي شناسايي شدند و او آنها را به عنوان كوانتا quanta منتسب كرد. كار او را آلبرت اينشتين تعقيب كرد. اينشتين در سال 1905 اين بسته ها را به صورت امواج الكترومغناطيسي شناسايي كرد. شيميدانی به نام گيلبرت لويس، درنهايت در سال 1926 با شناسايي ذراتي كه يك عنصر پايه اي جهان هستند نام فوتون ها را براي اين ذرات ابداع كرد كه نه مي شود ايجادشان كرد و نه نابود مي شوند.
خواص مشخصي در فوتون ها وجود دارد كه آنها را در مقايسه با ديگر ذرات بنيادي منحصر بفرد كرده است. اول اين كه يك فوتون خودش حاوي جرمي نيست. همچنين هيچ بار الكتريكي اي ندارد و از آن جايي كه زير ذرات subparticles كوچك تري ندارد در داخل فضاي خالي ( empty space ) فاسد نمي شود. موقعي كه يك بار، يا مثبت يا منفي، شتابي نزديك به سرعت نور مي گيرد، اشعه سينكروترون synchrotron (اين اشعه، اشعه اي الكترومغناطيسي است) ايجاد مي شود كه باعث مي شود فوتون ها آزاد شوند. به علاوه فوتون ها مي توانند موقعي كه انرژي مولكول ها، اتم ها يا هسته به سطح بالاتر تغيير مي كند، ساطع شوند. طبق فيزيك كوانتومي موقعي كه نابودي الكترون- پزيترون ( electron-positron ) رخ مي دهد، به اين معني كه ذره و ضد ذره حذف مي شوند، نور فوتون هم ساطع می شود.
به اين خاطر كه فوتون ها هر دو خاصيت موجي و ذره اي را نشان مي دهند، شماري از كاربردها را در صنعت و تكنولوژي دارند.
منبع: http://www.wisegeek.com/what-is-a-photon.htm
| < قبلی | بعدی > |
|---|
