020.ir

صفر بیست - علم را با لذت بیاموزید

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
صفحه اصلی > ستاره شناسی > سیارک ها > چه زماني بشر به وجود سيارك ها پي برد؟

چه زماني بشر به وجود سيارك ها پي برد؟

مقالات مرتبط:

سیارک ها

ترکیب سیارک ها

سیارک ها و انقراض نسل دایناسورها

نزدیک ترین سیارک هابه زمین

سیارک ها کی و چگونه کشف شدند؟

آیا زمین در مسیر برخورد با یک سیارک بسیار بزرگ قرار دارد؟

 

 

سیارک آیدا

Astroid ida: سیارک 243 آیدا و ماه سیارکی ریز آن داکتی1. این اولین سیارکی ست که تاکنون پیدا شده که ماهی دور آن می گردد. ابعاد سیارک آیدا 21x24x56 کیلومتر است. ابعاد ماه آن حدود 6/1x4/1x2/1 کیلومتر است

 

سيارك ها اولين بار در ابتداي قرن 19 با تلسكوپ ديده شدند و در سال 1802 ستاره شناسي به نام ويليام هرشل William Herschel  براي اولين بار كلمه سیارک (asteroid) را در مورد آنها به كار برد كه در زبان يوناني معني "مثل ستاره" را مي دهد.  بيشترين چيزي كه ما در مورد سيارك ها آموخته ايم مربوط به همين 200 سال اخيرو مشاهدات از طریق تلسكوپ بوده است.

تلسكوپ هايي كه در زمين كار گذاشته شده اند براي تماشاي سيارك هايي كه نزديك زمين مي گردند كاربرد دارند. نه تنها مي توان آنها را براي پيدا كردن سيارك هاي جديد و يا دنبال كردن رد سيارك ها مورد استفاده قرار داد، بلكه براي تماشاي هر سياركي كه ممكن است در آينده با زمين برخورد كند نيز مناسبند. دانشمندان به اين نتيجه رسيده اند كه سيارك هايي كه نزديك زمين مي گردند هرگز دورتر از حدود 195 ميليون كيلومتري خورشید نمي روند.

 

در دهه هاي اخير ستاره شناسان ابزاري به نام اسپكتروسكوپ يا طيف نما را براي تعيين تركيب شيميايي و معدني سيارك ها به كار برده اند. طيف نما با استفاده از تجزيه و تحليل نوري كه از سطح سيارك ها بازتاب مي شود اين تركيب را تعيين مي كند. دانشمندان همچنين شهاب سنگ ها، بقاياي ستاره های دنباله دار يا سيارك هايي كه روي زمين پيدا شده اند را آزمايش كرده اند تا كليدهايي درباره منشأ آنها به دست آورند. حدود سه چهارم سيارك ها به مقدار بسيار زيادي تاريكند و شبيه به شهاب سنگ هاي غني از كربن هستند. حدود يك ششم سيارك ها اجسام سنگي- آهني قرمز رنگ هستند.

 

در سال 1997 ابزارهاي روي تلسكوپ فضايي هابل نقشه وستا(Vesta)  يكي از بزرگ ترين سيارك ها را برداشت و يك دهانه آتشفشان بسيار بزرگ كه يك ميليارد سال پيش شكل گرفته بود را روي آن پيدا كرد. وستا يك نوع غير معمول از سيارك هاست. شهاب سنگ هايي كه روي زمين پيدا شده اند همان تركيب وستا را دارند. آيا اين مواد ممكن است از بقاياي برخورد شهاب سنگي با وستا به جا مانده باشند كه در نتيجه اين برخورد اين دهانه چاله بزرگ هم بر روي وستا به وجود آمده باشد؟

 

فضاپيماي گاليله ناسا اولين فضاپيمايي ست كه سيارك ها را از نزديك مشاهده كرده است. اين فضاپيما در نزديك سيارك هاي كمربند اصلي سياركي پرواز كرد و گاسپرا  (Gaspra)و آيدا (Ida) را درسال هاي 1991 و 1993 مشاهده كرد. اين مشاهدات نشان داد كه اين دو سيارك اشيايي با شكل هاي بي قاعده بيشتر شبيه سيب زميني با چاله ها و شكستگي ها هستند. گاليله همچنين كشف كرد كه آيدا ماه خودش به نام دكتيل (Dactyl) را دارد. اين ماه در واقع يك جسم ريز در مداري اطراف سيارك آيداست كه ممكن است تكه باقي مانده از برخوردهاي گذشته باشد.

 

فضاپیمای" نير"(Near) اولين مأموریت علمي به سوي يك سيارك بود. فضاپيماي "شوميكر نير" در سال 2000 به سيارك "اروز" Eros رسيد و براي يك سال دور بدنه كوچك آن چرخيد و سطح، مدار، جرم، تركيبات و حوزه مغناطيسيش را مطالعه كرد. هدايت كنندگان هيأت در سال 2001 براي اولين بار يك فضاپيما را هدايت كردند تا روي يك سيارك بنشيند.

 

مقالات مرتبط:

سیارک ها

ترکیب سیارک ها

سیارک ها و انقراض نسل دایناسورها

نزدیک ترین سیارک هابه زمین

سیارک ها کی و چگونه کشف شدند؟

آیا زمین در مسیر برخورد با یک سیارک بسیار بزرگ قرار دارد؟

 
 
 

آگهی ها

بنر

آگهی کتاب

بنر

نظر سنجی