مقالات مرتبط:
از زمين پنج سياره عطارد، ناهید، مریخ، مشتری و زحل را مي توانيم بدون استفاده از تلسكوپ ببينيم. سيارات ديگر يعني اورانوس، نپتون و پلوتون با استفاده از تلسكوپ قابل ديدن هستند. اورانوس در سال 1781 ، نپتون در سال 1846 و پلوتون در سال 1930 براي اولين بار با تلسكوپ ديده شدند. علاوه بر اينها هزاران جسم مثل سیارک ها و شهاب سنگ ها ی در حال حرکت نيز وجود دارند. بيشتر سیارک ها در منطقه اي بين مدارهاي مريخ و مشتري مي گردند. در حالي كه خانه شهاب سنگ ها بسيار دورتر از مدار پلوتون و در ابر آئورت است.
بسياري از فضاپيماها براي كشف سیارات و ماه ها به فضا فرستاده شده اند. اين فضاپيماها عبارتند از: آپولو، كاسيني- هيوگنز، مارينرها، ماژلان، ونرا، وايكينگ، وويجر(1و2)، استارداست، اوليس، ماكسيمم منظومه و...
آپولو11 در سال 1969 براي اولين بار بشر را به ماه برد و روي ماه نشست. سرنشينان آپولو عبارت بودند از نيل آرمسترانگ و باز آلدرين. مايكل كالينز هم در داخل موشك بود. آپولوهاي 17-12 هم به اكتشاف ماه ادامه دادند.
پيونير10 و11 اولين مأموريت ناسا براي كشف منظومه شمسي و فراتر از آن بود. پيونير 10 در 1972 راه اندازي شد و به مشتري رفت. 29 سال بعد در سال 2001 علايمي از پيونير 10 به زمين رسيد. پيونير بيش از هفت ميليارد مايل از زمين فاصله داشت و به سوي ستاره آلدباران Aldebaran در صورت فلكي توروس (Taurus) درحركت بود.
پيونير11 در سال 1973 براي سفر به مشتري راه اندازي شد. بعد به سمت صورت فلكي آكوییلا Aquila رفت. آخرين پيام از پيونير 11 در سال 1995 به زمين رسيد.
مأموريت وايكينگ ها
ناسا دو فضاپيماي وايكينگ يعني وايكينگ1 و وايكينگ2 را به موشك و لندر (lander) براي نشستن و گشتن بر روي سطح مریخ مجهز كرد و آنها را در سال 1975 به فضا فرستاد. آنها تصاويري از مريخ و ماه هايش را به زمين فرستادند.
مأموريت وويجرها
ناسا دو فضاپيماي وويجر را در سال 1977 براي كشف منظومه شمسي به فضا فرستاد. آنها تصاويري از سياره هاي خارجي تر و ماه هايشان به زمين فرستادند.
مأموريت استارداست
يك فضاپيماي كوچك حدود 350 كيلوگرمي در فوريه 1999 راه اندازي شد تا با شهاب سنگ وايلد2 ،Wild2 ملاقات كند و در سال 2006 در آمريكا به زمين بنشيند. فضاپيماي استارداست ناسا براي كسب اطلاعات درباره شهاب سنگ ها طراحي شده بود. استارداست يك نمونه از مواد شهاب سنگ را به زمين آورد.
مأموريت مارينرها
فضاپيماهاي مارينر براي جمع آوري اطلاعات درباره سياره هاي عطارد، ناهيد يا زهره مريخ طراحي شدند. آنها به فضا فرستاده شدند تا از اين سياره ها نقشه برداري كنند و جوشان را اندازه گيري كنند. مثلاً دما، تركيبات، فشار و تراكم جو آنها را اندازه گيري كنند.
مأموريت كاسيني هويگنس
فضاپيماي كاسيني هويگنس در اكتبر 1997 راه اندازي شد تا براي مأموريتي 11 ساله به زحل برود. فضاپيما بعد ازانجام تقسيم بندي هاي اصلي بر روي حلقه هاي زحل , کاسینی دیویژن (Cassini Division) ناميده شد. كاسيني عكس ها و اطلاعات علمي از ناهيد در سال 1998 و از مشتري در سال 2000 به زمين فرستاد. برای کسب اطلاع درباره ساختمان فضاپیما اینجا را کلیک کنید.
مقالات مرتبط:
| < قبلی |
|---|
