ترجمه: حمیده احمدیان راد
امپرسيونيسم سبكي از نقاشي است كه از پاريس و فرانسه ميانه قرن نوزدهم شروع شد. برخلاف هنرمنداني كه پيش از پيدايش سبك امپرسونيسم فعاليت مي كردند، امپرسيونيست ها بيشتر نقاشي هايشان را در فضاي باز نقاشي مي كردند و دوست داشتند كه موضوعات طبيعت مانند درختان، دشت ها و كشتزارها و اقيانوس ها را به تصوير بكشند. امپرسيونيست ها اغلب موضوعاتشان را از فضاي آزاد مي گرفتند و آن چه را كه در آن مي ديدند نقاشي مي كردند.
موقعي كه امپرسيونيست ها انسان ها را نقاشي مي كردند نقاشي هايشان به نحوي بود كه به عنوان مثال دختري را كه مشتاقانه منتظر شروع بازي است يا كارگراني كه در تخت خواب هاي محقر استراحت مي كنند را مي كشيدند. آنها اغلب اعضاي خانواده و دوستانشان را به عنوان سوژه نقاشي هايي كه از انسان ها مي كشيدند انتخاب مي كردند.
تا پيش از امپرسيونيست ها، نقاشان معمولاً سوژه اصلي نقاشي هايشان را درمركز نقاشي قرار مي دادند و اين سوژه اولين چيزي بود كه تماشاگر توجهش به آن جلب مي شد و به آن نگاه مي كرد و زمينه نقاشي چندان مهم به نظر نظر نمي رسيد. همچنين تا پيش از امپرسيونيست ها تمركز اصلي در ميانه نقاشی بود. امپرسيونيست ها اغلب تأكيد بيشتري بر جاي وقوع ماجرا يا سوژه و شخصيت اصلي داشتند. براي اين كار آنها سوژه اصلي را ترجيحاً به جاي اطراف در مركز نقاشي قرار مي دادند.
نقاشي يك امپرسيونيست بيشتر شبيه به عكس است. يك عكس نه تنها سوژه اصلي، بلكه هر چيزي در اطراف سوژه است را هم به تور مي اندازد. عكاسي هم درست در ميانه قرن نوزدهم يعني هم دوره پيدايش امپرسيونيسم محبوبيت پيدا كرد و ديد امپرسيونيست ها را نسبت به چيزها تحت تأثير قرار داد.
تا پیش از امپرسیونیست ها، نقاشان بیشتر در یک مکان بسته می نشستند و نقاشی می کردند و نقاشی هایشان را نیز بسیار دقیق و با جزییات می کشیدند.
در سبک امپرسیونیسم، هنرمندان در بند اين نبودند كه تصويري را دقيقاً و به طور كامل شبيه به سوژه نقاشي كنند. آنها از ضربات قلم موي كوتاه استفاده مي كردند و نقاشي را به صورت پرپشت و ضخيم رنگ مي كردند تا يك ايده يا احساس را بيافرينند. ونسان ون گوگ مثال خوبي از اين نوع تكنيك است. رنگ روي پرده نقاشي های او بسیار كلفت و ضخيم بود.
تابلوی شب پر ستاره روی رودخانه رن
به اين نقاشي كه شب پرستاره بر روي رن نام دارد Starry Night Over the Rhone نگاه كنيد و به ضربات قلم موي كوتاه دقت كنيد. همچنين رنگ های نقاشی به قدری ضخیم است که می توان حتی سایه خود رنگ ها را دید. به خاطر ضربات كوتاه سريع قلم و اگر شما خيلي نزديك به يك نقاشي امپرسيونيست بايستيد و به آن نگاه كنيد، اغلب نقاشي شبيه به هيچ چيز نيست مگر يك دسته گلوله رنگ. تنها موقعی که شما از نقاشی دور می شوید می توانید تصویر کامل را ببینید.
ویژگی دیگر نقاشی امپرسیونیستی مطالعه نور است. این که نور چگونه سایه ها و رنگ های سوژه ها را تغییر می دهد، خیلی مورد علاقه امپرسیونیست ها بود. برای مثال، کلود مونه تصویرهای زیادی از یک موضوع در زمان های مختلف در طول روز و در فصل های مختلف می کشید تا ببیند که نور چگونه بر نقاشی هایش اثر می گذارد.
منبع: http://artsmarts4kids.blogspot.com
| < قبلی | بعدی > |
|---|
