حمیده احمدیان راد
بوداهای ايستاده بامیان دو مجسمه عظيم مربوط به قرن ششم میلادی هستند که در يك صخره در دره بامیان واقع در 230 کیلومتری شمال غربی کابل و در ارتفاع 2500 متری ساخته شده اند. اين مجسمه ها ويروكانا و ساكيموني نام دارند. اين دو مجسمه از بزرگ ترين بوداهاي ايستاده كنده كاري جهان هستند. گفته مي شود كه مجسمه بزرگ تر تصوير بودا ديپانكارا است. مجسمه كوچك تر در سال 507 و مجسمه بزرگ تر در سال 554 ساخته شده است. این مجسمه ها سبک هنر قندهاری را دارند. تصور بر اين است كه اين مجسمه ها در اوج قدرت امپراتوري كوشان ها، با كمك و راهنمايي راهبان بودايي محلي ساخته شده باشد.
زاير بودايي چيني اي كه در حوالي سال 630 از منطقه عبور كرده باميان را با بيش از ده صومعه و بيش از هزار راهب به عنوان مركز نشوونماي مذهب بودايي توصيف كرده است. او همچنين نوشته كه چهره هر دو بودا با طلا وجواهرات خوب تزيين شده بودند.
بدنه اصلي دو بودا مستقیماً از صخره های ماسه سنگی تراشیده شده اند. اما جزییات از مخلوط گل با پوشال درست شده اند و با گچ روكش شده اند. اين روكش گچي به منظور ارتقاي حالت چهره، دست ها و چين خوردگي جامه ها روي مجسمه ها كشيده شده است. مجسمه بزرگ تر با رنگ قرمز و مجسمه كوچك تر با چند رنگ رنگ آميزي شده.
بخش هاي پايين تر دست هاي مجسمه از همان تركيب گل-پوشال درست شده اند كه با پوششي چوبي پشتيباني مي شود. گمان بر اين است كه بخش هاي فوقاني صورت ها از ماسك ها يا قالب هاي چوبي ساخته شده باشند. رديف سوراخ هايي كه در غالب عكس ها ديده مي شود فضاهايي هستند كه ميخ هاي چوبي اي را كه به ثبات اندود گچ روي مجسمه كمك مي كردند را نگه مي دارد.
اين مجسمه ها در سال 2001 به فرمان ملاعمر رهبر طالبان با ديناميت و در چند مرحله و در عرض چند هفته منفجر و ويران شد. اگرچه شكل دو بودا تقريباً به طور كامل تخريب شد، اما طرح كلي آنها و برخي از خصوصياتشان هنوز قابل تشخيص است.
لازم به ذكر است كه منطقه باميان از قرن دوم ميلادي تا زمان هجوم اعراب در قرن نهم ميلادي يك مكان مذهبي بودايي و فلسفه و هنر هندي و مكان چند صومعه بودايي بوده است و راهبان به صورت تارك دنيا در غارهاي كوچك دره باميان زندگي مي كردند. خيلي از راهبان غارهايشان را با مجسمه هاي مذهبي اي كه استادانه ساخته شده و با رنگ هاي درخشان رنگ آميزي شده بودند مي آراستند. گردشگران مي توانند غارهاي راهبان و گذرگاه هايي كه آنها را به هم وصل مي كند را ببينند.
منطقه باميان در جاده معروف ابريشم قرار دارد كه در منطقه كوهستاني هندوكوش در دره باميان واقع است. جاده ابريشم جاده كاروان رويي است كه بازارهاي چين را به آسياي غربي وصل مي كند. تا قرن 11 ميلادي باميان بخشي از پادشاهي قندهار بود. اين مكان، مکان قرارگیری چند صومعه بودايي است و يك مركز رونق مذهب، فلسفه و هنر هندي بوده است. از قرن دوم ميلادي تا زمان هجوم اعراب در قرن نه ميلادي مکانی مربوط به مذهب بودایی شناخته می شود. راهبان به صورت تارك دنيا در غارهاي كوچكي كه به طرف صخره هاي باميان درست كرده بودند زندگي مي كردند. خيلي از اين راهب ها غارهايشان را با مجسمه هاي مذهبي و استادانه اي با رنگ هاي درخشان نقاشي شده بودند.
يك بوداي نشسته شبيه سبك آنها كه در باميان هستند هنوز در غارهاي معبد بينگ لينگ در ايالت گانسوي چين وجود دارد.
منبع: http://en.wikipedia.org/wiki/Buddhas_of_Bamyan
| < قبلی | بعدی > |
|---|
