مقالات مرتبط: |
آب براي حفظ حيات بر روي زمین ضروري ست. زمين تنها سياره منظومه شمسی ست كه آب مايع روي سطحش وجود دارد. آب مواد شيميايي و فيزيكي دارد كه با هيچ ماده ديگري قابل قياس نيست و براي زندگي بر روي زمين ضروري ست.
آب توانايي ويژه اي در نگهداشتن گرما دارد. اقيانوس ها مقدار بسيار زيادي از گرمايي كه از خورشید به زمين مي رسد را ذخيره مي كنند. شارژ الكتريكي مولكول هاي آب, به آب اين توانايي بزرگ را مي دهد كه اتم های مواد ديگر را جذب كند. اين كيفيت به آب اجازه مي دهد كه خيلي چيزها را در خود حل كند. توانايي آب براي حل مواد, قدرت آن را براي شكستن سنگ ها افزايش مي كند. آب مايع روي زمين, نه فقط بر سطح زمين تأثير مي گذارد بلكه بر داخل زمين هم تأثير مي گذارد. آب در سنگ ها دماي ذوب سنگ را پايين تر مي آورد. آب سنگ ها را ضعيف مي كند و در نتيجه در زير سطح زمين آنها آسان تر ذوب مي شوند.
حدود 71 درصد سطح زمين با آب پوشيده شده بيشتر اين آب در اقيانوس جمع شده. آب اقيانوس آنقدر شور است كه نمي توان آن را نوشيد. فقط حدود سه درصد آب زمين آب تازه و مناسب براي نوشيدن است. بيشتر آبي كه قابل استفاده بشر است، به آساني براي مصرف در دسترس نيست. چون يا به شكل منجمد شده در كلاه هاي يخي قطب است يا زير سطح زمين است. مناطق قطبي و كوه هاي بلند آنقدر سرد هستند كه آب براي هميشه در آنها منجمد باقي مي ماند. منطقه يخ دايمي روي زمين گاهي كرايوسفر ناميده مي شود.
چرخه آب
چرخه آب كه چرخه آب شناسي هم ناميده مي شود، سفري ست كه آب انجام مي دهد كه در طي آن از زمين به آسمان مي رود و دوباره به زمين برمي گردد. آب از ابرها به زمين مي آيد، به اقيانوس ها مي رسد و دوباره به ابرها برمي گردد. بارش برف و باران، تبخير، انجماد، ذوب شدن و تقطير همه بخشي از چرخه آب شناسي هستند.
گرماي خورشيد انرژي لازم را براي تبخير آب از سطح زمين (اقيانوس ها، درياچه ها و غيره) فراهم مي كند. گياهان هم آبشان را به سوي هوا از دست مي دهند. بخار آب در نهايت به هم فشرده مي شود و قطرات ريزي را در ابرها تشكيل مي دهد. موقعي كه ابرها در هواي بالاي زمين خنك مي شوند، مي بارند (به صورت باران، برف، تگرگ) و به زمين يا دريا برمي گردند. بعضي از بارش ها به داخل زمين فرو مي روند. بعضي از آب هايي كه به زيرزمين مي روند بين صخره ها يا لايه هاي خاك رس گير مي افتند. اين آب, آب زيرزميني ناميده مي شود. اما بيشتر آب در نهايت روي زمين يا زير زمين به سراشيبي مي افتد و در نهايت به درياها كه نمكدار هستند برمي گردد.
چرا درياها شورند؟
همچنان كه آب به صورت رودخانه جريان پيدا مي كند، مقادير كمي از نمك هاي معدني را از سنگ ها و خاك بستر رودخانه برمي دارد. اين آب كه خيلي كم نمك دارد به داخل اقيانوس ها و درياها جريان مي يابد. در اقيانوس ها خود آب به تنهايي تبخير مي شود و نمك به شكل حل شده در اقيانوس باقي مي ماند. چون نمك تبخير نمي شود. بنابراين آب باقي مانده در اقيانوس ها و درياها شورتر مي شود و هرچه زمان مي گذرد هم بيشتر شور مي شود.
اين در حالي ست كه اقيانوس ها بيش از 70 درصد سطح زمين را فرا گرفته اند و بيش از 97 درصد ذخيره آب زمين را شامل مي شوند.
مقالات مرتبط: |
| < قبلی | بعدی > |
|---|
