مقالات مرتبط:
|
انرژي خورشید در نتيجه انجام واكنش هاي همجوشي هسته اي كه در داخل هسته اش انجام مي شود، تأمين مي گردد. در همجوشي هسته اي دو هسته اتم به يكديگر مي پيوندند و يك هسته جديد به وجود مي آورند. در نتيجه اين همجوشي و تغيير هسته، انرژي به وجود مي آيد.
همجوشي هسته اي تنها مي تواند در داخل هسته رخ دهد چون هسته بسيار داغ و متراكم است. هسته بار مثبت دارد و هسته ها تمايل دارند همديگر را دفع كنند. اما تراكم مواد در هسته و دماي آن آنقدر زياد است كه نيرويي وارد مي كند و هسته ها را به هم جوش مي دهد.
معمولي ترين فرايند همجوشي در خورشيد، زنجيره پروتون- پروتون ناميده مي شود. اين فرايند موقعي شروع مي شود كه به هسته ساده ترين شكل اتم هيدروژن، يعني آنهايي كه يك پروتون دارند نيرو وارد مي شود تا در يك زمان يكي شوند. ابتدا يك هسته با هسته ديگر يكي مي شود، سپس اين هسته دو ذره اي با يك هسته ديگر تركيب مي شود و هسته سه ذره اي را تشكيل مي دهد. هسته سه ذره اي با يك هسته ديگر يكي مي شود و هسته چهار ذره اي را به وجود مي آورد. در آخر اين هسته چهار ذره اي با يك هسته ديگر هم يكي مي شود. اين فرايند, يك ذره طبيعي الكتريكي به نام نوترون نيز توليد مي كند.
هسته نهايي شامل دو پروتون و دو نوترون و نيز هسته اي كه عادي ترين شكل عنصري به نام هليوم است، مي باشد. جرم اين هسته ايجاد شده كمتر از جرم هسته چهار پروتوني ست. چون جرم از دست رفته به انرژي تبديل شده است. بر اساس فورمولي كه دانشمند مشهور آلماني آلبرت اينشتين ارايه كرد اين انرژي ايجاد شده به شكل فرمول زيرمحاسبه مي شود:
2
E=mc كه E همان مقدار انرژي آزاد شده است. m جرمي ست كه تغيير مي كند و مربع c سرعت نور ضربدر خودش است.
مقالات مرتبط: |
| < قبلی | بعدی > |
|---|
