تقريباً همه رودها يك مسير بالايي، يك مسير مياني و يك مسير پاييني دارند.
رود جوان- مسير بالايي
شروع يك رود، موقعي كه رود با سرعت و با مقدار زيادي انرژي جريان مي يابد، رود جوان ناميده مي شود. رود در اين جا كوچك تر است و معمولاً جريان سريع و پرافت و خيزي دارد و كانال (راهاب) باريكي را ميان قله هاي سنگي يا كوه ها ايجاد مي كند.
رود با جريان سريع مي تواند آبشارهايي ايجاد كند. اين آبشارها لايه هاي سنگي نرم را مي تراشند و موانع سنگي سخت را رها مي كند.
رود در ميانه زندگي- ميانه مسير
در ميانه سفر يك رود، موقعي كه رود پهن تر مي شود و سرعتش آهسته مي شود، رود ميانسال ناميده مي شود.
رودها اغلب در امتداد ميانه مسير پيچ و خم دارند (يك مسير مارپيچ را دنبال مي كنند).
در اين مسير جريان رود ديگر نيرويي ندارد تا سنگ ها و شن ها را حمل كند و اين مواد به بستر رود مي افتند. جايي كه موانعي از ريگ و شن را تشكيل مي دهند و يا جزايري را مي سازند.
رود پير- پايين مسير
موقعي كه رود به پايان سفرش مي رسد، رود پير ناميده مي شود. انتهاي رود، دهانه ناميده مي شود.
در دهانه اغلب دلتاي رود وجود دارد. يك منطقه وسيع از گل و لاي، جايي كه رود به كانال ها (راهاب ها)ي مختلف با جريان كند تقسيم مي شود كه سواحل گل آلود دارد.
عكس زير رسوباتي كه رودخانه اي با خودش آورده است را نشان مي دهد.
منبع: http://www.woodlands-junior.kent.sch.uk/
| < قبلی | بعدی > |
|---|
