حميده احمديان راد
يك پنجم گونه های مهره داران در معرض خطر انقراض هستند. اما يك تحقيق كه به تازگي منتشر شده نشان مي دهد بدون انجام تلاش هايي كه تاكنون براي حفاظت از گونه ها صورت گرفته، ميزان كاهش تنوع زيستي مي توانست خيلي بيشتر از اينها باشد.
نتايج اين مطالعه كه در نشريه ساينس به چاپ رسيده به طور خلاصه وضعيت بيش از 25 هزار پستاندار، پرنده و دوزيست را بيان مي كند.
ميشل هافمن استاد دانشگاه كمبريج و كسي كه رهبري مطالعه درباره وضعيت مهره داران را به عهده داشته مي گويد كه ما در هدف هاي نشست سال 2010 كنوانسيون سازمان ملل درباره تنوع زيستي شكست خورده ايم. براساس اين اهداف قرار بود تا امسال بتوانيم به ميزان قابل توجهي جلوي نابودي گونه ها را بگيريم.
هافمن مي افزايد:«هدف ما از انجام اين مطالعه اين بوده كه شرح دهيم حفاظت واقعاً تفاوتي ايجاد مي كند.»
مطالعه ديگري كه در همين شماره مجله ساينس به چاپ رسيده نيز نشان مي دهد مدل هاي رايانه اي موجود كه براي برآورد ميزان كاهش تنوع زيستي در آينده وجود دارند غيرقابل اعتماد و متناقض هستند. همين امر هم مي تواند در نشان دادن نتيجه كوشش ها و در نتيجه تصميم گيري درباره جانوران مانعي ايجاد كند. هنريك پريرا استاد دانشگاه ليسبون پرتقال و كسي كه هدايت اين تحقيق را به عهده داشته مي گويد:«ما در اين لحظه نمي دانيم آيا تا سال 2050 يك درصد تنوع زيستي را از دست مي دهيم يا 40 تا 50 درصد آن را.»
هافمن براي انجام مطالعه اش از يك شاخص خطر انقراض استفاده كرده. اين شاخص بر مقوله تغيير مكان ها در فهرست پستانداران، خزندگان، پرندگان، دوزيستان و ماهي هاي در معرض خطر انقراض استوار شده. تاريخچه بعضي از فهرست بندي ها به دهه 1980 برمي گردد. گروه هافمن براين اساس نشان داد كه هرسال به طور متوسط 52 گونه از مهره داران در اين فهرست جابجا شده اند و به وضعيت در خطر انقراض نزديك تر شده اند.
دوزيستان بيشتر از ديگر جانوران احتمال دارد تا به سمت انقراض رفته باشند. هم اينك 42 درصد دوزيستان به عنوان جانوران در تهديد طبقه بندي شده اند. عمده ترين دليل اين وضعيت هم اين است كه درك اندكي از بيماري مسري چيتريديوميكوسيس chytridiomycosis كه در سراسر جهان به جمعيت هاي دوزيستان تلفات زيادي وارد مي كند وجود دارد. افزايش ميزان دوزيستان در خطر انقراض بيشتر درباره جنوب شرق آسيا مطرح بوده. هرچند كه كشورهاي ثروتمندتر نظير آمريكا و استراليا هم با كاهش گونه هايشان مواجهند.
اين مطالعه نشان مي دهد اگر هيچ تلاشي براي مراقبت از زيستگاه ها، جلوگيري از شكار و مقابله با گونه هاي مهاجم صورت نگيرد از تنوع زيستي يك پنجم كاسته مي شود. هافمن مي گويد:«مردم هنوز به اين باور نرسيده اند كه واقعاً مي توانيم هركاري را براي تغيير اين وضعيت انجام دهيم و ما تلاش زيادي براي محافظت انجام نداده ايم.»
درهمين حال، مرور مدل رايانه اي تنوع زيستي كه رهبري آن را پريرا به عهده دارد نشان مي دهد كه فرضيات متناقض و نبود داده ها درباره زمين موانع عمده در پيش بيني اين موضوع هستند كه تنوع زيستي چگونه آينده را تغيير خواهد داد.
همه مدل ها پيش بيني مي كنند كه ما روياروي يك بحران تنوع زيستي هستيم. اما به خاطر اين كه از سناريوهاي مختلف براي تغييرات آب و هوايي استفاده مي شود، گستردگي زيادي در اختلاف بين مدل ها وجود دارد.
پريرا ميگويد:«من فكر مي كنم كه بزرگ ترين چالش ايجاد يك شبكه مشاهده بهتر براي تغيير تنوع زيستي است.»
منبع: http://www.nature.com/news/2010/101026/full/news.2010.563.html
| < قبلی | بعدی > |
|---|
