حميده احمديان راد
محققان با انجام محاسباتي به اين نتيجه رسيده اند كه هنوز هم زمين در حال انباشته شدن از گونه هاي جديد است. منتها با سرعت و میزانی کم تر از قبل.
اين محققان كه زيست شناساني از دانشگاه پنسيلوانيا هستند کوشیده اند با روشي محاسباتي و با استفاده از درختان خانواده گونه هاي امروزي به ميزان پويايي در روند تنوع يافتن گونه ها پی ببرند. آنها با استفاده از نه الگوي تنوع، 289 درخت تكاملي را بررسي كردند. اين درختان تكاملي نماينده جانداراني شامل دوزيستان، بندپايان، پرندگان، پستانداران، نرم تنان و گياهان گلدار بودند.
اين مطالعه مي گويد كه گونه ها از لحاظ تنوع در حالت متوازن و متعادلي نيستند. اما به طورکلی میزان ایجاد گونه هاي جدید به مرور زمان رو به زوال است. به اين معني كه روند ايجاد تنوع در گونه ها به نحوي محدود شده و در نهايت ممكن است به حالت تعادل و توازن برسيم.
نظريه هاي متعددی درباره این كه چگونه گونه ها تنوع مي يابند و منقرض مي شوند وجود دارد. برخي از اين نظريه ها مي گويند كه گونه ها به طور مداوم در حال انباشته شدن بر روي زمين هستند و هميشه هم محيط زيستي براي خود مي يابند. نظريه هاي ديگر حاكي از اين هستند كه شمار گونه هايي كه به طور توأم با هم وجود دارند محدود شده و ما در نهايت شاهد توازن خواهيم بود. به عبارت ديگر، گونه ها تنها موقعي متولد مي شوند كه بقيه گونه ها رو به انقراض رفته باشند.
پرسشي كه محققان دانشگاه پنسيلوانيا را به خود مشغول كرده بود اين بود كه كه آيا گونه ها از لحاظ تنوع در حالت متوازني قرار دارند يا هنوز هم در حال گسترشند.
جوشوا پلوتكين، دستيار پرفسور از بخش زيست شناسي دانشگاه پنسيلوانيا مي گويد:«ما شاهد آنيم كه میزان ایجاد تنوع در جانداران رو به كاهش است اما هنوز به صفر نرسيده. اين به آن معنا است كه يا حد و حدودي براي تعداد كل گونه ها وجود دارد كه ما هنوز به آن نرسيده ايم، يا اصلاً چنين محدوديتي وجود ندارد. اما در هرحال نرخ تنوع یافتن به طوركلي درحال کاهش است. اما اين كه ما چه موقع به وضعيت صفر مي رسيم نامشخص است.»
واضح است كه اخيراً گونه هايي از جانداران به خاطر اثرات رفتارهاي سوء بشر از ميان رفته اند. اما اين مطالعه به زمان هاي خيلي طولاني تر و در مقياس زمان هاي زمين شناسي پرداخته است. به نظر محققان درك حركت هاي جانداران در يك محدوده زماني طولاني، در فهم ما از آن چه كه تنوع زيستي امروزي را در گروه ها و مناطق مختلف کنترل می کند اساسي است.
دانشمنداني كه اين مطالعه را انجام داده اند در اين كه چرا ميزان انقراض واقعي اندكي در درختان تكاملي گونه ها مشاهده كرده اند هم متحير مانده اند. نكته جالب اين است كه ثبت فسيلي نشان مي دهد بسياري از گونه ها در طول زمان زمين شناسي روبه انقراض رفته اند. براي مثال تنوع نهنگ ها در طول 12 ميليون سال گذشته كاهش يافته. اما انقراض به ندرت در تحلیل های درختان تکاملی آنها ظاهر می شود.
منبع: http://www.sciencedaily.com/releases/2010/09/100929132606.htm
| < قبلی | بعدی > |
|---|
