شما مي توانيد روزنامه خودتان را درست كنيد. دانش آموزان مي توانند گزارش بنويسند، مصاحبه كنند و محقق و نويسنده مقالات روزنامه باشند. موضوعات مقالات مي تواند شامل موضوعات جالبي كه در كلاس يا مدرسه اتفاق افتاده باشد. حوادثي كه در شهرتان رخ داده، رويدادهاي جالب خانوادگي (كسي اخيراً جشن عروسي داشته، يا يك جايزه را برده)، مسابقه ورزشي، هواي نامعتدل يا يك شخصيت محلي جالب هم مي تواند از جمله موضوعاتي باشد كه براي مقالاتتان بر مي گزينيد. قبل از اين كه شروع به كار كنيد، تعدادي از مقالات روزنامه هاي داخلي و خارجي را بخوانيد و آنها را تحليل كنيد تا بیاموزید که گزارشگران حرفه اي چگونه مي نويسند.
مي توانيد مقالات همه همكلاسي هايتان را جمع كنيد و روزنامه كلاس خودتان رادرست كنيد! حتي مي توانيد آگهي كالاها را به روزنامه تان بيفزاييد.
روزنامه روزانه منتشر مي شود و شامل مقالات خبري، سرمقاله و ديگر موضوعات مي شود. روزنامه ها روي صفحات بزرگي از كاغذ ارزان كه تا مي شود چاپ مي شوند. آگهي ها (ودر مقياس خيلي كمتري حق اشتراك) هزينه اداره روزنامه را تأمين مي كند.
مالك روزنامه صاحب امتياز ناميده مي شود. محتواي روزنامه به سردبيرسپرده شده. گزارشگران و خبرنگاران تحقيق مي كنند و مقالات را مي نويسند. بيشتر گزارشگران در يك زمينه تخصص دارند. (مانند دولت، حوادث، موضوعات اجتماعي، ورزش و...). اين تخصص حوزه گزارشگر و خبرنگار ناميده مي شود. براي آشنايي با كاركنان روزنامه اينجا را كليك كنيد.
در قانون اساسي بسياري از كشورها آزادي مطبوعات تضمين شده. در قانون اساسي ايران نيز آمده:«نشريات ومطبوعات در بيان مطالب آزادند مگر آنكه مخل به مباني اسلام و حقوق عمومي باشد. تفصيل آنرا قانون معين مي كند.»
ساختار مطالب روزنامه
هر مطلب روزنامه يك عنوان دارد كه تيتر ناميده مي شود. تيتر با حروف بزرگ نوشته مي شود. نام نويسنده مطلب اغلب نوشته نمي شود. اگر نام نويسنده ذكر شود، امضاي نويسنده خوانده مي شود.
شروع هر مقاله روزنامه (اولين پاراگراف) ليد خوانده مي شود. ليد بيشتر از چند جمله نيست. ليد بايد حقايقي را كه مقاله به آن رسيده به طور خلاصه بيان كند و پاسخ پرسش هاي كه، كي، كجا، چه، چرا و چگونه را بدهد. همچنين پاراگراف اول بايد شامل يك ضربه يا مطلب گيرا باشد كه توجه خواننده را جلب كند به طوري كه خواننده بخواهد ادامه مطلب را بخواند. ليد كه لب كلام مقاله است شامل اطلاعات اصلي درباره موضوع است و به خواننده مي گويد كه چرا اين مطلب مهم است.
باقيمانده مقاله شامل پاراگراف هاي حمايتي ست كه جزييات بيشتري درباره موضوع ارايه مي دهد. اين پاراگراف ها اغلب شامل نقل قول ها و واقعيات جالب است. كم اهميت ترين اطلاعات بايد در آخر مقاله آورده شود، چون ممكن است مقاله به وسيله سردبير(مسئول همه مطالب روزنامه) يا دبير (مسئول هر صفحه يا بخش دبير ناميده مي شود) كوتاه شود تا در صفحه جا شود. براي آشنايي با سبك هاي نگارش مطالب روزنامه اينجا را كليك كنيد.
عقايد شخصي روزنامه نگار نبايد به مطلب راه پيدا كند. روزنامه نگار فقط بايد حقايق را بيان كند. وي بايد زبان ساده وشفاف به كار گيرد. مقاله بايد كوتاه و مطالب آن مربوط به موضوع و به موقع باشد. براي نوشتن مطلب از افعال پر جنب و جوش استفاده كنيد. به عنوان مثال مرد سگ را گاز مي گيرد. نه اينكه سگ از دست مرد كتك مي خورد. ( در آموزش روزنامه نگاري به دانشجويان مي گويند كه اگر سگ مردي را گاز بگيرد خبر نيست ولي اگر مردي سگي را گاز بگيرد خبر است!).
هرعكس يا تصويري بايد شرحي داشته باشد كه آن را توصيف كند يا توضيح دهد. به اين مطلب شرح عكس مي گويند.
ساختار روزنامه
- اخبار دست اول داخلي، اخبار جهان و بعضي اوقات سرمقاله جزو ساختار روزنامه است (سرمقاله جايي ست كه سردبيران و يا ديگران عقايد خود را درباره موضوعات مختلف بيان مي كنند. اين مطالب در راستاي سياست ها و اهداف روزنامه است). مهمترين مقالات خبري در صفحه اول چاپ مي شوند. نيمه بالاي صفحات نيمتاي بالا ناميده مي شود.
- در روزنامه مقالات غير خبري جذاب نيز چاپ مي شوند. براي مثال گزارش بازديد از يك شهر، گزارش از شخصي كه كار جالبي انجام داده ، تفريح وسرگرمي، سفر، اطلاعات عمومي، آشپزي، اطلاعات مفيد درباره خانه داري، ستون هاي توصيه و مشاوره، فيلم، نقد كتاب، مطالب طنز و جدول از مقالاتي ست كه در روزنامه ها چاپ مي شود.
- بخش آگهي ها بخشي ست كه مردم يا شركت ها براي فروش محصول يا آنچه كه دارند آگهي مي دهند يا درباره شغلشان اعلاميه مي دهند. آگهي ها در همه صفحات پراكنده است (بيشتر درآمد روزنامه از آگهي تأمين مي شود).
برخی از نشریات معروف جهان:
| < قبلی | بعدی > |
|---|
