مقالات مرتبط: مقدمه ای درباره این که روبات ها چگونه کار می کنند؟ - اصولی که باید درباره ربات ها بدانیم؟ - بازوی رباتی چیست؟ - ربات حمل و نقلی چیست؟
بیشتر ربات ها معمولاً چند ویژگی مشترک دارند. اول از همه اين كه تقريباً همه ربات ها يك بدنه متحرك دارند. بعضي ها فقط چرخ هايی دارند و بعضي دیگر چند قطعه قابل حرکت کردن دارند.
نوعاً از فلز يا پلاستيك ساخته شده اند. مثل استخوان هاي بدن شما، هر قطعه با اتصالاتي به قطعه دیگر متصل شده است.
یک دست روباتی که به وسیله ناسا ساخته شده. این دست از قطعات فلزی ای تشکیل شده و به وسیله موتورهای ریزی حرکت می کند. دست یکی از پیچیده ترین بخش ها برای جور کردن روبات است
ربات ها چرخ ها را می چرخانند و قطعاتی را که با نوعی حرکت دهنده (فعال کننده) به هم متصلند حول لولاها (مفاصل) به دوران در می آورند.
در بعضي از ربات ها موتورهاي الكتريكي و سولنوئیدها به عنوان فعال كننده يا حرکت دهنده مورد استفاده قرار مي گیرند. بعضي سيستم هيدروليك را مورد استفاده قرار مي دهند و بعضي از سيستم بادي (نیوماتیک) استفاده مي كنند (سیستم بادی یا نیوماتیک، سيستمي است كه به وسيله گازهاي تحت فشار هدايت مي شود). ربات ها ممكن است همه اين فعال کننده ها را به كار برند.
يك ربات به يك منبع انرژي نياز دارد تا اين حرکت دهنده ها را براند. بيشتر ربات ها يا يك باتري دارند يا به پريز ديوار متصل مي شوند. ربات هایي که سیستم هيدروليك دارند، به يك پمپ هم نياز دارند تا فشار مايعات و سيالات هيدروليك را تنظيم كند و ربات هاي بادي هم به متراكم كننده های هوا (کمپرسورها) يا مخازن هواي فشرده نياز دارند.
حرکت دهنده ها همه به يك مدار الكتريكي سيم كشي شده اند. مدار به طور مستقيم به موتورهاي الكتريكي و سُلِنوئیدها انرژي مي دهد و سيستم هيدروليك به وسيله سوپاپ ها يا دريچه هاي الكتريكي فعال مي شود. سوپاپ ها مسير جريان تنظيم فشار را از ميان ماشين تعيين مي كنند. براي حركت دادن يك پاي هيدروليك، براي مثال كنترل كننده ربات، بايد سوپاپ پيش رو را از پمپ باز كند تا يك استوانه پيستون (ميله متحرك) به آن پا متصل شود.
مايعی که با فشار تنظيم شده، پيستون يا ميله متحرك را منبسط مي كند و پا را به جلو مي چرخاند. به طور نمونه به منظور حركت دادن قطعات در دو جهت، روبات ها از ميله متحركی (پيستونی) استفاده مي كنند كه مي تواند به هر دو مسير رانده شود.
رايانه ربات هر چيزي را كه به مدار متصل شده را كنترل مي كند. براي حركت كردن ربات، رايانه روي همه موتورهاي لازم و سوپاپ ها سوييچ برق يا گزينه مي زند. بيشتر ربات ها براي تغيير عملکرد قابل برنامه ريزي هستند. به این ترتیب شما به راحتي مي توانيد براي رايانه تان برنامه جديدي بسازيد.
روبات اوربي ناسا در حال بالا رفتن از پله ها
همه ربات ها سيستم هاي حسي ندارند و تعداد كمي توانايي آن را دارند كه ببينند، بشنوند، ببويند يا بچشند. عمومي ترين حس رباتي، حس حركت است که توانايي ربات براي علامت دادن در هنگام حركت کردنش است.
در يك طراحي استاندارد چرخ های شکاف داری که به اتصالات ربات وصل شده است مورد استفاده قرار مي گیرد. يك LED (لامپ های نوری ریزی که به سادگی داخل یک مدار الکتریکی جا می گیرند) یک شعاع نور را از یک طرف چرخ و از ميان شكاف ها به یک حس گر نور در طرف ديگر چرخ می تاباند. موقعي كه ربات يك اتصال بخصوص را حركت مي دهد، چرخ شکاف دار مي چرخد. شکاف ها هنگامی که چرخ می چرخد، نور را می شکنند. حس گر نور الگوي نور تابیده را مي خواند و داده را به رايانه مخابره مي كند. رايانه دقيقاً مي تواند بگويد كه لولا با چه فاصله ای براساس اين الگو بچرخد. اين همان سیستم پایه ای است که در موس های رايانه ها مورد استفاده قرار مي گيرد.
اينها که گفته شد عناصر اصلی ربات ها بودند. كساني كه ربات ها را مي سازند مي توانند اين عناصر را به بی شمار بار با هم تركيب كنند تا ربات هاي پيچيده نامحدودي بسازند. در بخش ديگر شما با يكي از رایج ترین ربات هایی که تاکنون طراحی شده يعني بازوي رباتي آشنا می شوید.
منبع: http://science.howstuffworks.com/robot1.htm
| < قبلی | بعدی > |
|---|
