حميده احمديان راد
انواع مختلف حملات سايبري دهه ها است كه در جهان به وقوع مي پيوندد. منتها ظرف چند سال گذشته اين يورش ها به شكل بسيار خطرناكي صورت مي گيرد. به طوري كه شاهد يورش هايي هستيم كه از سوي كشورهايي برضد ملت هاي ديگر صورت مي گيرد. نمونه اين حملات حمله با كرم استاكس نت است.
دكتر رندال آر ديپرت كارشناس اخلاق نظامي مي گويد كه ما دلايل خوبي براي نگراني داريم. چراكه در قوانين جنگي و نيز اخلاق عرفي از حملات سايبري تقريباً هيچ صحبتي به ميان نيامده.
وي مي گويد:«اصرار بر نابودي پايگاه داده ها، سيستم هاي ارتباطي و شبكه هاي نيرو، دزدي از سيستم هاي بانكي، تاريك كردن شهرها، ضربه زدن به كارخانجات و زيرساخت هاي حفظ سلامت و ... با استفاده از حملات سايبري به اندازه كافي بد است. اما برخلاف جنگ هاي متداول، هيچ چيزي نزديك به كنوانسيون ژنو براي جنگ سايبري وجود ندارد. هيچ مرزي براي اين حملات مشخص نشده. هيچ مقاوله نامه اي هم وجود ندارد كه استانداردهايي را در قوانين بين المللي براي چگونه انجام گرفتن يا نگرفتن چنين جنگ هايي قرار دهد.»
به گفته وي اصطلاحاتي مثل حمله سايبري و جنگ سايبري مشخصه ها و پيامدهاي متفاوتي دارند. اما با وجود اين كه از يكديگر متمايزند از سوي بسياري جا به جا مورد استفاده قرار مي گيرند.
ديپرت به چند نمونه از ميان نمونه هاي بسياري كه در زمينه جنگ هاي سايبري وجود دارد اشاره مي كند كه از جمله آنها انجام حملات سايبري روسيه به استوني و گرجستان و حملات خوب سازماندهي شده چين به اهداف شركتي يعني گوگل و جي ميل و نيز حملات كرم استاكس به بعضي از كشورها است.
البته ايجاد خسارت هاي عمدي سايبري دهه ها است كه گريبان فضاي مجازي را گرفته است. اين صدمات عمدتاً از سوي افراد غيرسياسي و هكرها كه به دنبال ايجاد هرج و مرج در فضاي سايبر هستند وارد مي شود. به اينها مي توان عاملان جاسوسي سايبري صنعتي كه انگيزه اقتصادي دارند را هم افزود.
ايده هايي هم درباره اين كه در نتيجه اين حملات چه رخ مي دهد وجود دارد. اما براي سناريوهاي احتمالي، استدلال هاي اخلاقي و مثال هاي سرراستي كه ما را راهنمايي كند وجود ندارد.
ديپرت مي گويد:«براي مثال در قوانين جنگ سنتي مواردي مثل كشتن يا مجروح كردن اهداف انساني و يا نابودي ساختارهاي فيزيكي مشخصاً بيان شده است. اما هيچ قانون يا محدوديتي براي صدمات سايبري يا نرم كه به اهداف انساني و ساختارهاي فيزيكي «به صورت شيء» صدمه نمي زند وجود ندارد. درحالي كه تخريب عمدي يا منحرف كردن داده ها يا الگوريتم ها هم مي تواند به انسان ها، ماشين ها يا محيط زيست زيان وحشتناكي وارد كند. زياني كه گريبان سيستم هاي كاملاً غيرنظامي را مي گيرد و در دوره هاي طولاني زماني به جمعيت يك كشور صدمه مي زند.»
نگراني ديگر از ناحيه اينترنت است كه بيشتر زيرساخت هاي اطلاعات دفاعي و اقتصادي را مقابل حملات سايبري آسيب پذير كرده است.
ديپرت اين شرايط را با سال هاي اوليه جنگ سرد مقايسه مي كند. يعني زماني كه ايده هاي اندكي درباره اين كه قدرت هاي اتمي چگونه از لحاظ تهاجمي يا دفاعي بايد سلاح هايشان را مورد استفاده قرار دهند وجود داشت.
به گفته وي آن چه كه ما امروز نياز داريم و آن چه كه اساتيد، كاركنان حوزه نظامي و حكومت ها بايد انجام دهند سياستگذاري و تدوين استراتژي هايي است كه جنگ سايبري را پوشش دهد. همچنين لازم است مفاهيم و اصول اخلاقي اي براي جنگ سايبري مطرح شود. و همچنين بعضي موافقت نامه ها انجام شود براي اين كه چنين جنگ هايي موضوعي براي قانون عرفي و بين المللي باشد.
ديپرت مي گويد:«من پيش بيني مي كنم كه آن چه ما امروز ما با آن مواجهيم يك جنگ سرد سايبري طولاني است كه مشخصه اش وارد آمدن خسارت هاي محدود ولي مكرر به سيستم هاي اطلاعاتي است. اين در حالي است كه ملت ها، شركت ها و ... اين سلاح ها را آزمايش مي كنند و احساس مي كنند كه اين سلاح ها راهي به سوي دست يافتن به نوعي توازن است.»
منبع: http://www.sciencedaily.com/releases/2010/10/101014121117.htm
| < قبلی | بعدی > |
|---|
