کوروش کبیر پایه گذار امپراطوری پارسی و اولین منشور حقوق بشر بود
ایران از زمان های پیش از تاریخ محل سکونت انسان ها بوده و کشفیات اخیر می تواند نوری را بیفشاند و مشخص کند که فرهنگ باستانی ایران شبیه چه بوده. یعنی قرن ها پیش از آن که اولین تمدن ها در حوالی بین النهرین سربرآورند.
کوروش کبیر استوانه کوروش را به وجود آورد که به نظر می رسد اولین بیانیه حقوق بشر جهان باشد. او اولین پادشاهی بود که پسوند نامش کلمه" بزرگ" است. وی همچنین اولین شاه ایران است که دقیقاً "شاه ایران" نامیده شد. کوروش در همه مناطقی که بر آن مسلط شد و جزو امپراطوری پارس کرد, برده داری را ممنوع کرد. عقاید مهم و اساسی کوروش بعداً بر حقوق بشر تأثیرات بزرگی به جا گذاشت. قواعد حکومت داری کوروش با گزینش "عشق" به جای "ترس", بنیان قانون اساسی ایالات متحده امریکا را تحت تأثیر قرار داد.
بعد از مرگ کوروش, پسرش کمبوجیه برای هفت سال (522- 531 قبل از میلاد) حکومت کرد و کار پدرش را در کشورگشایی ادامه داد و دستاوردهای درخشانی در مصر به دست آورد. با مرگ کمبوجیه نزاع بر سر قدرت درگرفت و کسی که ارتباط نازکی با خط شاهنشاهی داشت یعنی "داریوش" ادعای پادشاهی کرد (وی در486 -522 قبل از میلاد حکومت کرد). او شاید بزرگ ترین حاکم ایران باستان باشد.
اولین پایتخت داریوش شوش بود. وی ساختن تخت جمشید را شروع کرد. داریوش کانالی بین نیل و دریای سرخ ساخت که طلیعه ای برای کانال سوئز کنونی ست. او سیستم جاده ای فراگیر و گسترده ای را به وجود آورد و بهبود بخشید. در طول سلطنت او است که به اولین جاده سلطنتی اشاره شده (روی نقشه نشان داده شده). این جاده یک بزرگراه بزرگ بوده است که در همه مسیر شوش تا ساردیس گسترده شده بود و در آن ایستگاه های پستی که پیک ها می توانستند به طور مرتب در آنها توقف کنند, وجود داشت.
در زمان داریوش اصلاحات اساسی شکل گرفت. سکه به شکل های "دریک" ((daric (سکه طلا) و "شکل" shekel (سکه نقره) برای اولین بار به جهان معرفی شد و بازده آن نظر اجرایی افزایش یافت. زبان پارسی قدیم در سنگ نبشته ها یا کتیبه های سلطنتی ظاهر شد که به صورت یک نسخه مناسب از خط میخی نوشته می شد.
زیر نظر کوروش کبیر و داریوش بزرگ, امپراطوری پارسی در نهایت به بزرگ ترین و قدرتمندترین امپراطوری از نظر حکومتی و اجرایی در طول تاریخ بشر تا این لحظه تبدیل شد. بزرگ ترین کار انجام شده در آن زمان خود امپراطوری بود. امپراطوری پارس اولین ابرقدرت جهانی را عرضه کرد در حالی که براساس مدل تحمل و احترام به دیگر فرهنگ ها و مذاهب بنا شده بود.
اسکندر مقدونی که در "ارداویرافنامه" زرتشتیان به عنوان "اسکندر ملعون" (به خاطر نبرد با امپراطوری پارس و ویران کردن شهرها, شامل پرسپولیس, پایتخت), شناخته می شود, در حدود 333 پیش از میلاد با ایران جنگ کرد. اما تنها مدت کوتاهی حکومت جانشینان او دوام آورد و دو امپراطوری ایرانی بسیار بزرگ تر و یکپارچه تر شده که هویت مشترک ایرانی و آسیای مرکزی پیش از اسلام را شکل دادند, یعنی به ترتیب خاندان پارتی ها (250 پیش از میلاد تا 226 بعد از میلاد) و ساسانیان (650-226 بعد از میلاد) جای آنها را گرفتند. آخرین خاندان های ساسانیان همچنین امپراتوری روم را در اوج قدرتش در چند نبرد شکست دادند.
| < قبلی | بعدی > |
|---|
