020.ir

صفر بیست - علم را با لذت بیاموزید

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
صفحه اصلی > ستاره شناسی > اورانوس > ماه هاي سیاره اورانوس

ماه هاي سیاره اورانوس

 

مقالات مرتبط:

اورانوس

داخل و سطح اورانوس

حلقه های اورانوس

ماه های اورانوس

کجی محور گردشی و فصل های بسیار متفاوت

 اورانوس 21 ماه شناخته شده دارد. ستاره شناسان پنج تا از بزرگ ترين ماه هاي اورانوس را بين سال هاي 1787 و 1948 كشف كردند. عكس هايي كه به وسيله وويجر2 در سال 1985 و 1986 گرفته شد, وجود ده ماه دیگر اورانوس را آشكار كرد. ستاره شناسان بعداً با استفاده از تلسكوپ هاي زميني ماه هاي بيشتري را كشف كردند.

ميراندا كوچك ترين ماه از پنج ماه بزرگ اورانوس، شکل های مشخصي در سطحش دارد كه شبيه به هيچ شكل ديگري در منظومه شمسي نيست. اين شکل ها در واقع سه منطقه به نام "تخم مرغي" هستند. هر "تخم مرغي" 120 تا 190 مايل يا 200 تا 300 كيلومتر عرض دارد. نواحي خارجي تر هر تخم مرغي شبيه به ردپایی با شيارهاي موازي و دره هاي تنگي ست كه تا حوالي مركز ماه در هم پيچيده شده و ادامه پیدا کرده اند. اما در مركز، شيارها و دره هاي تنگ به طور تصادفي مثل صليب يكديگر را قطع مي كنند.

ماه

فاصله از اورانوس به كيلومتر

قطر به كيلومتر

شكل جالب

كاشف، سال كشف

كردليا Cordelia

50000

26

از خارجي ترين حلقه محافظت مي كند (مواد تشکیل دهنده حلقه را تأمین می کند).

وويجردو

1986

افليا Ophelia

54000

32

از خارجي ترين حلقه محافظت مي كند.

وويجردو

1986

بيانكا Bianca

59000

44

 

وويجردو

1986

كرسيدا Cressida

62000

66

 

وويجردو

1986

دزدمونا Desdemona

63000

58

 

وويجردو

1986

جوليت Juliet

64000

84

 

وويجردو

1986

پرتيا Portia

66000

110

 

وويجردو

1986

روزالين Rosalind

70000

54

 

وويجردو

1986

بلندا Belinda

75000

68

 

وويجردو

1986

1986 يو ده 1986 U10

75000

40

 

اريك كاروشكا---

1999

پاك Puck

پاک، ماه سیاره اورانوس

86000

154

شكل بي قاعده و سطح فلزي دارد.

وويجردو

1985

ميراندا Miranda

میراندا، ماه سیاره اورانوس

130000

472

سطحش با شيارهاي كوچك نشانه گذاري شده و به نظر مي رسد كه بارها در اثر ضربه داغان شده باشد. يك شيار روشن به شكل ويV روي سطحش است.

كيپر

1948

آريل Ariel

آریل، ماه سیاره اورانوس

191000

1158

روشن ترين ماه اورانوس است. جوان ترين سطح را میان ماه هاي اورانوس و كمترين چاله هاي برخوردي را دارد. دره ها و دره هاي تنگ زيادي دارد.

ويليام لاسل

1851

آمبريل Umbriel

آمبریل، ماه سیاره اورانوس

266000

1170

تاريك ترين ماه اورانوس. سطح قديمي و چاله هايي كه به شدت با آن برخوردهايي انجام شده. يك حلقه روشن در بالاترين سطحش دارد.

ويليام لاسل

1851

تيتانيا Titania

تیتانیا، ماه سیاره اورانوس

436000

1578

بزرگ ترين ماه اورانوس. اندازه اش نصف اندازه ماه ماست. با بسياري از چاله هاي كوچك پوشيده شده. تعداد كمي صخره هاي يخي، آبگيرهاي بسيار بزرگ ناشي از برخورد و خطوطي با شکل های معيوب دارد.

ويليام هرشل

1787

ابرون Oberon

ابرون، ماه سیاره اورانوس

583000

1523

با چاله هاي زياد (نشانه يك سطح قديمي ست) و يخ پوشيده شده.

ويليام هرشل

1787

كاليبان Caliban

7200000

80

 

گلادمن

1997

سيكراكس Sycorax

 

 

 

12200000

60

 

گلادمن

1997

 

 

مقالات مرتبط:

اورانوس

داخل و سطح اورانوس

حلقه های اورانوس

ماه های اورانوس

کجی محور گردشی و فصل های بسیار متفاوت

 

آگهی ها

بنر

آگهی کتاب

بنر

نظر سنجی