دکتر مهسا شجاعی
سيستم عصبي محيطي به عنوان مسير ارتباطي است كه در خارج سيستم عصبي مركزي قرار گرفته و محيط داخل و خارج را با سيستم عصبي مركزي ارتباط مي دهد و بالعكس اعصاب محيطي شامل رشته هاي عصبي حسي، حركتي و مخلوط است. از نظر ساختاري سيستم عصبي محيطي شامل 12 جفت اعصاب جمجمه اي و 31 جفت اعصاب نخاعي است.
اعصاب محيطي كه اطلاعات را به طرف سيستم عصبي مركزي منتقل مي كنند، اعصاب «آوران» يا حسي و اعصاب محيطي كه اطلاعات را از سيستم عصبي مركزي خارج مي كنند، اعصاب «وابران» يا حركتي ناميده مي شود.
سيستم اعصاب محيطي به دو سيستم پيكري و خودمختار تقسيم مي شود. سيستم عصبي پيكري به عضلات اسكلتي عصب مي دهد. سيستم عصبي خودمختار فعاليت هاي خودكار بدن را تنظيم مي كند (براي مثال تنظيم قلب و عروق، تنفس و فعاليت هاي غدد مترشحه داخلي)
| < قبلی | بعدی > |
|---|
